Changing Partners

1. Dane podstawowe.Are You Living With The Person You Love Right Now?

Tytuł: Changing Partners (Are You Living With The Person You Love Right Now?, jigeum saranghaneun saramgwa salgo itseupnikka?, 지금 사랑하는 사람과 살고 있습니까?)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2007

Czas trwania: 116 min

Główni aktorzy: Lee Dong GunHan Chae YeongEom Jeong HwaPark Yong U

Gatunek: melodramat, erotyczny.

UWAGA! Film przeznaczony dla widzów pełnoletnich.

2. Fabuła.

Dwie pary, z których jedną łączą interesy, a drugą szarość dnia codziennego, nie są zadowolone ze swojego życia z partnerem. Nieświadomie cała czwórka wymienia się partnerami by przeżyć niezapomnianą przygodę.

3. Muzyka.

Przyjemna dla ucha, bardzo stonowane motywy – głównie partie klawiszowe. Muzyka dobrze wpasowuje się obraz, możemy usłyszeć także odrobinę bardziej energiczne dźwięki np. tango.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Cała czwórka głównych bohaterów przypadła mi do gustu. Na specjalne słowa uznania zasługuje Eom Jeong Hwa, gdyż była kapitalna, a jej bohaterka urzekła mnie (zwłaszcza sceną na ringu). Postacie są ciekawe i różnorodne. Mamy więc nieczułego biznesmena – Park Yeong Jun, którego urzeka energiczna i bezpośrednia Seo Yu Na (wspomniana postać grana przez Eom Jeong Hwa), a także romantyka Jeong Min Jae (w tej roli Park Yong U), który poznaje równie romantyczną Han So Yeo (Han Chae Yeong).

5. Wykonanie techniczne.

Bez zarzutu.

6. Ogólna ocena.

Film miał potencjał, którego niestety nie wykorzystano, a raczej wykorzystano tylko w niewłaściwą stronę. Kilka momentów bardzo dobrych, ogólnie film ogląda się przyjemnie, jednak zakończenie wszystko psuje. Jest ono niesprecyzowane i tak naprawdę to nie wiadomo jak się w końcu potoczyły losy bohaterów. Sceny erotyczne, czy też te z podtekstem erotycznym, ukazane ze smakiem i jest ich bardzo mało. Muzyka także przyjemna, jednak ostatnie sceny sprawiają, iż film był bezcelowy (by nie powiedzieć bezsensu). Bohaterowie szukając wrażeń w swoim życiu uczuciowym rzucają się w wir niekoniecznie przemyślanych romansów. Z pozoru uporządkowane małżeństwa czeka ciężka próba, a partnerzy sami muszą odkryć kogo tak naprawdę kochają. Podobało mi się to, że mimo iż są to dojrzali ludzie potrafią bawić i cieszyć się jak dzieci. Dobrym posunięciem było ukazanie kontrastu między parami – jedna była romantyczna, a druga bardziej szalona, namiętna. Film z pewnością nadaje się na luźny wieczór, fabuła nie jest wymagająca, ale dostarcza rozrywki. Zakończenie rozczarowuje, ale obejrzeć warto chociażby po to by przekonać się, że Koreańczycy potrafią robić filmy,w których widać chemię między bohaterami.

Ocena: 5+/10

Polskie napisy (mojego autorstwa)

Sweet Rain

1. Dane podstawowe.Accuracy of Death

Tytuł: Sweet Rain (shinigami no seido, 死神の精度, Accuracy of Death)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2008

Czas trwania: 113 min

Główni aktorzy: Kaneshiro TakeshiKonishi Manami

Gatunek: dramat, fantasy.

2. Fabuła.

Na podstawie powieści Kotaro Isaki “Shinigami no seido”.

Chiba to shinigami, czyli Bogiem Śmierci, czy też Żniwiarzem (jak kto woli). Zawsze gdy przybywa na ziemię pada deszcz, więc jego największym marzeniem jest ujrzeć błękitne niebo. Jego nieodłącznym partnerem jest czarny pies. Praca Chiby polega na poznaniu i rozmowie z „obiektami”, czyli osobami, które mają umrzeć – kluczowym pytaniem jakie zadaje jest: ,,Co myślisz o śmierci?„. To od Boga Śmierci zależy czy dany „obiekt” będzie musiał umrzeć, czy pozwoli mu się żyć. Kolejnym „obiektem” Chiby jest 27-letnia kobieta, której życie wypełnione jest śmiercią bliskich jej osób.

Czytaj dalej

Wonderful Life

1. Dane podstawowe.원더풀 라이프

Tytuł: Wonderful Life (원더풀 라이프, Wondeopool Laipeu)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2005

Liczba odcinków: 16

Czas trwania odcinka: 70 min

Główni aktorzy: Yu JinKim Jae WonHan Eun JeongLee Ji Hun

Gatunek: komedia romantyczna, dramat.

2. Fabuła.

Jeong Se Jin i Han Seung Wan spotykają się przypadkowo na lotnisku, gdzie niefortunnie zamieniają się paszportami. Gdy wpadają na siebie po raz kolejny w chwili uniesienia i nadmiaru alkoholu spędzają ze sobą noc. Jeong Se Jin po powrocie do Korei odkrywa, że jest w ciąży, jednak postanawia samotnie wychować dziecko. Rok później siostra Jeong Se Jin zanosi siostrzenicę na uroczystość zaręczynową Han Seung Wan. Rodzice Jeong Se Jin i Han Seung Wan zmuszają ich do ślubu. Sytuację dodatkowo komplikuje obecność Lee Chae Yeong (w której zakochany jest Han Seung Wan) oraz  Min Do Hyeon (który zakochany jest w Jeong Se Jin).

Czytaj dalej

A Dirty Carnival

1. Dane podstawowe.biyeolhan geori

Tytuł: A Dirty Carnival (비열한 거리, biyeolhan geori)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2006

Czas trwania: 141 min

Główni aktorzy: Jo In Seong

Gatunek: akcja, dramat, gangsterski.

2. Fabuła.

Głównym bohaterem filmu jest gangster Byeong Du. Jednak nie może on spełnić swoich ambicji w strukturach gangu, gdyż jego szef skutecznie go deprymuje. Mając chorą matkę i młodsze rodzeństwo, którym musi się zająć Byeong Du postanawia zyskać przychylność innego bossa – Hwang Hoe Jang. By to uczynić musi pozbyć się dla Hwang Hoe Jang pewnego prokuratora.

3. Muzyka.

Bardzo stonowana, przeważają utwory smyczkowe. Oprawa muzyczna nie odgrywa aż tak istotnego znaczenia, jednak przyjemnie się słucha soundtracku.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Przede wszystkim rewelacyjna rola Jo In Seong (A Frozen FlowerThe Classic). Świetnie odzwierciedlił dość skomplikowanego bohatera, który z jednej strony jest gangsterem, a z drugiej pragnie mieć rodzinę, wieść spokojne życie. Podobała mi się także postać Jong Su ( w tej roli Jin Gu) – lojalny, jednak sam również chciał spełnić swoje ambicje za wszelką cenę.

5.Wykonanie techniczne.

Na dobrym poziomie. Sceny bijatyk – zwłaszcza ta masowa „w błocie”-  dopracowane i realistyczne.

6.Ogólna ocena.

A Dirty Carnival to jeden z moich ulubionych filmów o tematyce gangsterskiej. Powodów jest kilka, ale najważniejsze jest to, że przedstawiona historia jest realistyczna. Scenariusz jest świetny (tutaj wypadałoby wspomnieć o reżyserze i autorze scenariusza Yu Ha, który także reżyserował i napisał scenariusz do A Frozen Flower), podobnie wykonanie techniczne. Główny bohater nie jest szychą w swoim otoczeniu – to zwykły podwładny od brudnej roboty. Co prawda ma pod sobą kilku ludzi, ale podkreślone jest, iż traktuje ich jak rodzinę, przyjaciół a nie jako pracowników. Do tego bardzo wiarygodne sceny bijatyk – nie żadne strzelaniny tylko męska walka na kije, noże, pięści – widać zmęczenie, pot, krew  i łzy. Brak tutaj efekciarstwa, które serwowane jest w filmach o podobnej tematyce. Poruszające są sceny kiedy to Byeong Du opowiada o swoim życiu dawnemu koledze – niedocenionemu reżyserowi. Okazuje się, że mimo chęci prowadzenia dobrego, prawego życia nie może się wyrwać ze świata pełnego przemocy i nienawiści. Dochodzi do wniosku, że nie ma już szans odwrotu, a jego los nie zmieni się. Podobnie jest z życiem uczuciowym, nie jest w stanie być szczerym, bo nie zostanie zrozumiany, gdyż sam siebie nie postrzega jako złego człowieka. Zakończenie zaskoczyło mnie, ale było bardzo dobre i dodatkowo podkreśliło realizm całego filmu.

Ocena: 9+/10

Napisy PL

Trailer

ATHENA

1. Dane podstawowe.아테나

Tytuł: ATHENA (아테나, jeonjaengui yeosin, Goddess of War)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2011

Liczba odcinków: 20

Czas trwania odcinka: 70 min

Główni aktorzy: Jeong U SeongSu AeLee Ji ACha Seung Won

Gatunek: akcja, dramat, romans, służby specjalne.

2. Fabuła.

NTS to organizacja, która stoi na straży bezpieczeństwa koreańskiego programu nuklearnego. Główne zagrożenie stanowi tajemnicza organizacja terrorystyczna ATHENA – jej agenci przeniknęli w struktury zarówno NTS, Niebieskiego Domu jak i innych strategicznych miejsc. To czy nowatorskie rozwiązania w programie nuklearnym pozostaną tajemnicą jest zależne od kluczowego naukowca tej technologii – dr Kim’a z Korei Północnej, który szuka schronienia w Korei Południowej. Zadanie to jest o tyle trudne, iż oprócz ATHENY dr Kim’em interesują się wywiady innych państw.

3. Muzyka.

Ah.. soundtrack to muzyczne cudo. Jest lepiej niż w przypadku IRIS. Podobało mi wszystko – zarówno melodie jak i utwory wokalne, wszystko dobrze się komponowało i budowało nastrój dramy. Polecam zapoznać się z soundtrackiem.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Z głównych bohaterów widziałam wcześniej jedynie Jeong U Seong w Sad movie oraz w A Moment to Remember. Jeong U Seong jak zwykle bardzo dobrze zagrał, jednak nie podobało mi się uczesanie, które miał prawie do ostatniego odcinka, dopiero pod koniec wyglądał na swoje lata. Jeśli mowa o głównych rolach żeńskich – wg mnie świetne konstrukcje postaci. W końcu doczekałam się w dramie akcji kobiet z krwi i kości, które nie zapominają o bożym świecie kiedy tylko się zakochają. Został jeszcze czarny bohater, czyli Cha Seung Won, który wcielił się w rolę Son Hyeok. Nie do końca jest to typowy czarny bohater, gdyż jego uczucia do Yun Hye In skutecznie uniemożliwiały mu swobodne działania. W postaciach drugoplanowych nie zabrakło fan serwisu w postaci Siwon’a z Super Junior  i Changmin’a z DBSK – cóż trzeba jakoś przyciągnąć kobiecą część widowni. Zdecydowanie najbardziej lubianym przeze mnie bohaterem jest Kim Gi Su – w tej roli Kim Min Jong. Gdyby nie on drama na pewno nie przypadłaby mi aż tak do gustu. Przede wszystkim bardzo złożona postać – niby fajtłapa i komik, ale jak przychodziło co do czego to potrafił pokazać na co go stać. O ile nie za bardzo odpowiadało mi połączenie wydarzeń z IRIS z tymi w ATHENIE, o tyle cieszyłam się z faktu, iż ponownie mogłam zobaczyć na ekranie (jednego z moich ulubionych bohaterów w IRIS) Park Cheol Yeong, w którego rolę wcielił się Kim Seung U. Z racji tematyki w dramie poznajemy wiele postaci, ale o dziwo żadna z nich mnie nie irytowała.

5. Wykonanie techniczne.

Bardzo dobre – zdecydowanie lepsze niż w przypadku IRIS. Nie wychwyciłam żadnych wpadek, oprócz tych nieszczęsnych manekinów, które turlały się na ziemi po wybuchu samochodu-pułapki i sztucznego pocisku rakietowego w scenie na moście- jestem jednak w stanie to wybaczyć twórcom. Sceny pojedynków, strzelanin, pościgów – widowiskowe i fani akcji na pewno nie będą zawiedzeni. W dramie, podobnie jak w IRIS, akcja „wędruje po świecie” i odwiedzamy zarówno Włochy, jak i Hawaje, Japonię, Koreę Północą, Chiny, Nową Zelandię. Wszelkie lokacje są dopracowane, a sama siedziba NTS bardzo mi się podobała – nie to co ten bunkier z IRIS.

6. Ogólna ocena.

Chociaż fabularnie ATHENA nie jest przesadnie rozbudowana, to jednak nie oczkuję wielkiego arcydzieła pod tym względem od dramy akcji. Tytuł ten przede wszystkim szybko i przyjemnie się ogląda, a sceny wszelkich strzelanin robią dobre wrażenie. Podobnie jak w przypadku IRIS praktycznie niczego nie dowiadujemy się o tej organizacji – czyżby szykował się drugi sezon? Co do zakończenia – mogłoby być bardziej tragiczne, moim zdaniem uśmiercono nie tych bohaterów co trzeba, a przede wszystkim jak już ktoś sobie strzela w głowę to powinien nie zmartwychwstawać. Mimo to warto obejrzeć ten tytuł przez wzgląd na wartką akcję, bohaterów i świetny soundtrack. Brakowało mi jedynie czarnego charakteru z prawdziwego zdarzenia, bądź też jakiegoś mordercy na zlecenie, który nie wahałby się przed niczym. Drobnym minusem jest także to, iż wypadałoby przed ATHENĄ obejrzeć IRISnie jest to konieczne, ale wydaje mi się, że jest to pomocne by widz nie czuł się zdezorientowany pewnymi wątkami. I jeszcze jedno – miałam nieodparte wrażenie, iż grobowiec, który pojawia się w ostatnim odcinku to ten sam z początku filmu I Saw the Devil – chyba powstał specjalnie na potrzeby filmowo/dramowe.Tak czy inaczej gorąco polecam ATHENĘ fanom dram akcji.

Ocena: 9/10

Trailer

The Classic

1. Dane podstawowe.Love Story

Tytuł: The Classic (클래식, keulraesik, Love Story)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2003

Czas trwania: 127 min

Główni aktorzy: Son Ye JinJo Seung UJo In Seong

Gatunek: melodramat, obyczajowy.

2. Fabuła.

Film przedstawia dwie historie osadzone w różnych punktach historii. Ta współczesna część opowiada losy Ji Hye – młodej dziewczyny, która podkochuje się w chłopaku swojej przyjaciółki. Pewnego dnia przegląda listy miłosne z młodości swojej matki i to ona jest bohaterką drugiej części. Matka dziewczyny jako nastolatka zakochała się w Jun Ha, z którym przez wzgląd na jego niższe pochodzenie społeczne nie  mogła się związać. Natomiast rodzice Ji Hye próbują ją wyswatać z przyjacielem Jun Ha. Jak się okazuje historie obu młodych kobiet mają ze sobą wiele wspólnego.

3. Muzyka.

Oprawa muzyczna jest rewelacyjna. Soundtrack tworzy niepowtarzalny klimat, który dobrze wpasowuje się w opowiadaną  historię.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Wszyscy bez wyjątków spisali się bardzo dobrze. Zwłaszcza Son Ye Jin, znana mi z A Moment to Remember, bardzo realistycznie i przekonująco ukazała swoją  postać. Film obejrzałam przez wzgląd na Jo In Seong, którego bardzo polubiłam po rolach w A Frozen Flower i A Dirty Carnival, chociaż jego bohater nie był aż tak bardzo istotny, to jednak jest to kolejna jego udana rola. Został jeszcze Jo Seung U, póki co to jedyny film, który z nim obejrzałam, ale wrażenia jak najbardziej pozytywne. Wypada wspomnieć również o dobrym występie Lee Gi U, którego kojarzę z A Love to Kill oraz Sad movie,który wcielił się w rolę wysokiego przyjaciela  Jun Ha.

5. Wykonanie techniczne.

Bardzo dobre, bez zastrzeżeń.

6. Ogólna ocena.

Opowiedziana historia jest bardzo ckliwa i spodoba się  miłośnikom melodramatów. Niestety film mnie nie wzruszył, a momentami niemiłosiernie się dłużył. Jest za to kilka elementów komediowych, które dobrze odzwierciedlają młody wiek bohaterów. Muzyka i gra aktorska to zdecydowanie najmocniejsze punkty tego tytułu. Podobało mi się uwzględnienie podziałów społecznych i tego jaką barierę stanowiły dla miłości naszych bohaterów. Zakończenie dość przesłodzone w stylu ,, los tak chciał”, ale mimo wszystko jest odpowiednim zwieńczeniem fabuły. The Classic to melodramat i jako taki jest dobrym filmem z rozbudowaną fabułą. Osobiście znużył mnie wolny tok akcji, ale taki już urok gatunku.

Ocena: 7/10

Napisy PL

Trailer

Buzzer beat

1. Dane podstawowe.ブザー・ビート

Tytuł: Buzzer Beat (ブザー・ビート)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2009

Liczba odcinków: 11

Czas trwania odcinka: 54 min

Główni aktorzy: Yamashita TomohisaKitagawa Keiko

Gatunek: romans, komedia, sport.

2. Fabuła.

Kamiya Naoki to młody koszykarz, który marzy o wielkiej karierze sportowej. Niestety droga ku jego celom jest trudna,a on sam nie jest zadowolony z siebie. Jego dziewczyną jest Nanami Natsuki – cheerleaderka jego drużyny koszykarskiej. Poznajemy także skrzypaczkę Shirakawa Riko, która mieszka w sąsiedztwie Naoki’ego. Mimo, iż są sąsiadami nie wiedzą o swoim istnieniu, a do ich spotkania dochodzi przez przypadek…

3. Muzyka.

Bardzo przyjemny soundtrack. Ze względu na profesję głównej aktorki możemy usłyszeć sporo klasycznych utworów. Muzyka dobrze wpasowuje się w klimat serii.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Para głównych bohaterów, a zwłaszcza Yamashita Tomohisa, który wcielił się w rolę Kamiyi Naoki’ego, spisali się bardzo dobrze, przyjemnie się ich ogląda na ekranie i wiarygodnie odzwierciedlają swoje postacie. Podobała mi się także rola drugoplanowa Kaneko Nobuaki, czyli Yoyogi Ren – pasuje do roli „tych złych”. Postaci drugoplanowych jest sporo i żadna z nich ani nie wywarła na mnie piorunującego wrażenia ani nie irytowała.

5. Wykonanie techniczne.

Przyzwoite, zwłaszcza mecze koszykarskie wyglądały profesjonalnie i cieszyły oko.

6. Ogólna ocena.

Z góry przepraszam za krótką i niepełną ocenę, ale dramę tę widziałam dawno temu. Wpis zostanie uzupełniony, jeżeli obejrzę ją ponownie.

Drama jako całość prezentuje się bardzo dobrze. Wg mnie najmocniejszą stroną Buzzer Beat są dojrzali, realistyczni bohaterowie. Relacje romantyczne między bohaterami również na plus. W zalewie głupkowatych komedii romantycznych z oklepanymi postaciami można jednak wyłuskać jeszcze takie perełki. Determinacja głównego bohatera jest imponująca i wie on, że do marzeń dociera się wyboistą drogą wielu wyrzeczeń i przelanego potu. Nie zabrakło elementów komediowych, które pojawiają się we właściwych momentach. Wszelkie mecze są widowiskowe i fani koszykówki nie powinni być zawiedzeni. Jak na produkcję japońską dość imponujący był pocałunek (z 8 odcinka o ile się nie mylę) – zdziwiłam się co nie miara. Wspomnę jeszcze tylko, że dramę ogląda się bardzo szybko i przyjemnie, akcja jest płynna, sporo się dzieje. Jeśli chodzi o dramy japońskie to zdecydowanie jedna z najlepszych.

Ocena: 8/10