Cruel City

Tytuł:  Cruel City (Moojungdoshi, Heartless Cit, 무정도)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2013

Liczba odcinków: 20

Czas trwania odcinka: 70 min

Stacja telewizyjna: jTBC

Reżyseria:  Lee Jung-Hyo

Scenariusz:  Yoo Sung-Yeol

Obsada: Jung Kyoung-Ho, Nam Gyu-Ri, Lee Jae-Yoon, Son Chang-Min, Kim Yu-Mi, Choi Moo-Sung, Yoon Hyun-Min

Gatunek: akcja, kryminał, dramat, romans

Koreańczycy od wielu lat dostarczają kinomaniakom świetnych filmów kryminalnych, a także filmów akcji, w których często poruszana jest tematyka związana z półświatkiem gangsterskim. W odróżnieniu do filmów –  z trudem mogę wymienić tytuły seriali (dram) traktujące o gangsterach i ich działalności. Mam tu na myśli skupienie się na tym zagadnieniu, a nie jedynie epizodyczne nawiązania. Dlatego też z tym większą nadzieją, na dobry serial, sięgnęłam po Cruel City.

Czytaj dalej

The Slave Hunters

1. Dane podstawowe.

Tytuł: The Slave Hunters (Chuno, 추노)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2010

Liczba odcinków: 24

Czas trwania odcinka: 70 min

Reżyseria: Kwak Jung-Hwan

Scenariusz: Cheon Seong-Il

Stacja: KBS2

Obsada: Jang HyukOh Ji-HoLee Da-HaeKong Hyung-JinLee Jong-Hyeok, Kim Ji-SukSong Dong-Il

Gatunek: akcja, romans, kostiumowy, historyczny, sztuki walki.

2. Fabuła.

Korea, czasy dynastii Joseon, rok 1648. Fabuła dramy skupia się na łowcach niewolników oraz samych niewolnikach. Łowcy zajmują się ściganiem zbiegłych niewolników, a zwłaszcza tych, którzy dopuścili się złamania prawa. Jednym z łowców jest Dae-Gil, który oprócz wykonywania kolejnych zleceń, poszukuje niewolnicy Hye-Won – niegdyś ukochanej kobiety. Dae-Gil oraz dwóch jego towarzyszy – Jang-jun Choi i Wang-Son, rozpoczynają kolejne zlecenie. Tym razem mają schwytać byłego generała, pracującego dla rządu oraz zaufanego doradcę obalonego księcia – Tae-ha, będącego obecnie niewolnikiem posądzonym o zbrodnię, której de facto się nie dopuścił.

Czytaj dalej

Lovers of Haeundae

Tytuł: Lovers of Haeundae (Haeundae Lovers, Haeundae Yeonindeul,  해운대 연인들)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2012

Liczba odcinków: 16

Czas trwania odcinka: 70  min

Reżyseria: Song Hyun-Wook

Scenariusz: Hwang Eun-Kyung

Stacja: KBS2

Obsada: Kim Kang-WooJo Yeo-JeongJung Suk-WonNam Gyu-RiKang Min-KyungLim Ha-RyongLee Jae-YongPark Sang-MyeonKeon IlKim Hye-Eun

Gatunek: komedia romantyczna.

Słońce, plaża i gangsterzy, czyli drama idealna na upalne dni

Kim Kang-Woo to aktor, który od dawna przyciąga mnie do projektów, w których występuje. Nie inaczej było  w przypadku jego ostatniej dramy – Lovers of Haeundae. Początkowo byłam nastawiona sceptycznie do tego tytułu, ale drama ta okazała się całkiem przyjemną rozrywką na letnie lenistwo.

Czytaj dalej

The Innocent Man

1. Dane podstawowe.

Tytuł: The Innocent Man (The Nice Guy Never Seen Anywhere In The World, Sesang Eodiedo Eobneun Chakhan Namja, 세상 어디에도 없는 착한남자, Nice Guy)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2012

Liczba odcinków: 20

Czas trwania odcinka: 70 min

Reżyseria: Kim Jin-Won

Scenariusz: Lee Kyeong-Hee

Stacja: KBS2

Obsada: Song Joong-KiMoon Chae-WonPark Si-YeonKim Young-ChulLee Kwang-SooLee Yoo-BiKim Tae-Hun

Gatunek: melodramat

2. Fabuła.

Kang Ma-Roo to obiecujący student medycyny. Mim o trudnego dzieciństwa, problemów finansowych oraz konieczności opieki chorą siostrą, konsekwentnie dąży do postawionych sobie celów. Mężczyzna związany jest z o kilka lat starszą dziennikarką – Han Jae-Hee, która również ma za sobą tragiczną przeszłość. Pewnej nocy kobieta dzwoni do niego w pilnej sprawie. Ma-Roo zostawia chorą siostrę, a na miejscu okazuje się, że  Jae-Hee zabiła człowieka. Nie myśląc dużo Ma-Roo decyduje się wziąć na siebie winę i zostaje skazany. Po 5 latach odsiadki ponownie spotyka Jae-Hee, która teraz jest żoną wpływowego i o wiele starszego od niej – prezesa Seo. Kang Ma-Roo poprzysięga zemstę, a do tego celu ma mu posłużyć pasierbica Jae-Hee, Seo Eun-Gi.

Czytaj dalej

Gentleman’s Dignity

Tytuł: Gentleman’s Dignity (Shinsaui Poomgyuk,신사의 품격)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2012

Liczba odcinków: 20

Czas trwania odcinka: 70 min

Reżyseria: Shin Woo-CheolKwon Hyuk-Chan

Scenariusz: Kim Eun-Sook

Stacja: SBS

Obsada: Jang Dong-GunKim Ha-NeulKim Su-RoKim Min-JongLee Jong-HyukYoon Se-AhKim Jung-NanYoon Jin-YiLee Jong-Hyun

Gatunek: komedia romantyczna

40-latkowie z mózgami gimnazjalistów

Gdy tylko dowiedziałam się, iż na mały ekran po 10-letniej przerwie powraca znany koreański aktor Jang Dong-Gun (My WayTae Guk Gi: The Brotherhood of War, The Coast Guard) – nie pozostawało mi nic innego jak oczekiwać na premierę Gentleman’s Dignity. Niestety spotkał mnie przeogromny zawód, gdyż drama zamiast zapadającym w pamięci pokazem fajerwerków okazała się niewypałem.

Drama przybliża losy czwórki przyjaciół z czasów licealnych. Panowie są ok. 40-stki, bardzo cenią swoją przyjaźń i ani myślą o ustatkowaniu się. Głównym bohaterem jest architekt Kim Do-Jin, który wraz z Im Tae-San prowadzi biuro projektowe. Z kolei trzeci z przyjaciół to prawnik Choi Yoon, a czwarty – żyjący na utrzymaniu żony – Lee Jung-Rok. Wszyscy zmagają się z problemami w życiu uczuciowym.

Kim Do-Jin (Jang Dong-Gun) pewnego dnia poznaje urodziwą nauczycielkę Seo Yi-Soo (Kim Ha-Neul, Road No. 16 Years in LoveBlind) . Tak oto niepoprawny playboy postanawia zdobyć serce jakże niewinnej kobiety, nieobeznanej ,,w tych sprawach”. Wątek tej pary był zdecydowanie najnudniejszy. Doprawdy nie mogłam znieść tej całej dziecinady, gdyż oboje powinni choć odrobinę być wiarygodni i zachowywać się jak na dorosłych ludzi przystało. Jest to drama, więc naprawdę nie oczekiwałam namiętności, jednakże nasze gołąbki bardziej przypominały nastolatków niż osoby dojrzałe emocjonalnie. Te ich wieczne podchody i niedomówienia przyprawiały mnie o białą gorączkę. Szczytem było wtrącenie wątku ,,dziecka, o którego istnieniu nikt nie wiedział” – po scenarzystce Secret Garden  oczekiwałam czegoś więcej. Sytuacje częściowo ratują pozostałe paringi. Związek Im Tae-San (Kim Su-Ro) z divą, pragnącą zostać zawodową golfistką – Hong Se-Ra (Yoon Se-Ah), przeżywa kryzys, a na domiar złego dużo młodsza siostra mężczyzny – Im Meari (Yoon Jin-Yi) oświadcza, iż jest zakochana w jego przyjacielu – prawniku Choi Yoon (Kim Min-Jong). Im Meari mogłaby być jedną z ciekawszych postaci w obsadzie, gdyby nie zrobienie z niej tuptającej nóżką dziewczynki, która skomle o litość i uczucie dwa razy starszego wdowca… Ostatnia  z par – Lee Jung-Rok (Lee Jong-Hyuk) i bogata bizneswoman Park Min-Sook (Kim Jung-Nan), to bohaterowie całej dramy. Doprawdy, gdyby nie oni nie dobrnęłabym do dostatniego odcinka, ponieważ ich wątek jako jedyny mnie zaciekawił.  Jednakże i tutaj nie obyło się bez ciągłego powtarzania schematu o zdradzaniu żony, ale przynajmniej tłumaczenia Lee Jung-Rok były zabawne. Ich kłótnie i straszenie przez Park Min-Sook rozwodem były przekomiczne. Ciężko mi narzekać na dobór aktorów, gdyż zagrali swoje. Po prostu z tego scenariusza nie dało się wyciągnąć więcej. Postacie są płaskie, nie rozwijają się, ich życiowe dylematy nijak się mają do wieku i powagi ich statusu społecznego (w końcu to wykształceni, zamożni ludzie!). Odrobinę raziło mnie robienie z bohaterów istnych bożyszczy tłumów... (Mam wrażenie, że jeżeli już przyjęto taką koncepcję to można było dać angaż przystojniejszym panom). Nawet pomijając fakt ich zewnętrznego wyglądu – ich zachowanie nie zachęca raczej do bliższej znajomości.

Odnośnie wykonania nie mam zbyt wiele do powiedzenia. Bez bicia przyznaję się, że dramę widziałam wieki temu (oglądałam na bieżąco wychodzące odcinki). Nie pamiętam by cokolwiek zwróciło moją szczególną uwagę – czy to w reżyserii  czy też w wykorzystanej ścieżce dźwiękowej. Warto wspomnieć o ciekawym zabiegu – każdy odcinek rozpoczyna się kilkuminutową sytuacją przyjaciół ze szkolnych czasów  Pierwsze co rzuca się w oczy to to, iż aktorzy (w końcu już po 40-stce) wcielają się w role nastolatków. Nie wiem czy miało to wzmóc komizm, czy po prostu twórcy nie chcieli angażować młodszych aktorów, ale przynajmniej było zabawnie.

Ciężko oceniać mi takie tytuły jak  Gentleman’s Dignity. Obsada jest naprawdę ciekawa (no może poza Kim Ha-Neul, która z wiekiem traci mój kredyt zaufania do niej), pomysł również nie najgorszy – w końcu w ilu innych dramach akcja skupia się na rozterkach miłosnych 40-latków? Jednak zabrakło mi realizmu w postępowaniu i zachowaniu bohaterów oraz nadaniu postaciom więcej osobowości i charyzmy. Oczywiście były momenty zabawne, a pierwszych kilka odcinków  ogląda się z przyjemnością, ale im dalej w fabułę tym częściej zdarzają się przestoje. Być może mniejsza liczba odcinków podziałałaby na plus dramy… Osobiście zawiodłam się, ale i moje oczekiwania były wysokie. Trudno powiedzieć mi jednoznacznie czy polecam ten tytuł, czy też nie. Prawdopodobnie to nie typ dramy dla mnie, gdyż nie lubię, gdy z dojrzałych ludzi na siłę robi się nierozgarniętych życiowo gimnazjalistów…

Ocena: 5/10

Vampire Prosecutor 2

뱀파이어 검사 2

Tytuł: Vampire Prosecutor 2 (Baempaieo Geomsa 2, 뱀파이어 검사 2)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2012

Liczba odcinków: 11

Czas trwania odcinka: 60 min

Reżyseria: Yoo Sun-Dong

Scenariusz: Han Jung-HoonKang Eun-Sun

Stacja: OCN

Budżet: ok. 4,4 mln $

Obsada: Yeon Jeong-HunLee Young-AhLee Won-JongLee Kyeong-YeongKim Joo-Young

Gatunek: kryminał, tajemnica, fantasy, akcja.

Wampiryzmu po koreańsku ciąg dalszy

Wampirzy prokurator – Min Tae-Yeon, powraca wraz z drugim sezonem Vampire Prosecutor. W kolejnej odsłonie doszło do kilku zmian – zarówno zza kamery w postaci nowego reżysera, jak i przed kamerą – czyli pojawienie się koronera Jo Jung-Hyun. Czy kontynuacja okazała się równie udana co poprzednik? Osobiście spotkało mnie rozczarowanie, jednakże to wciąż solidna drama kryminalna z wątkiem fantasy w tle.

Czytaj dalej

Can’t Live With Losing

 Can't Lose

1. Dane podstawowe.

Tytuł: Can’t Live With Losing (Can’t Lose, Jikoneun Motsalah, 지고는 못살아)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2011

Liczba odcinków: 18

Czas trwania odcinka: 70 min

Reżyseria: Lee Jae-Dong

Scenariusz: Lee Sook-Jin

Stacja: MBC

Obsada: Choi Ji-WooYoon Sang-HyunKim Jung-TaeJo Mi-LyeongSung Dong-IlJoo Jin-Mo

Gatunek: komedia, romans, prawniczy, obyczajowy.

2. Fabuła.

Lee Eun Jae i Yeon Hyeong Woo są prawnikami, którzy zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia i po krótkiej znajomości wzięli ślub. Niestety różnice charakterów oraz zawiłości losu sprawiają, iż ciągle się kłócą, co doprowadza do podjęcia decyzji o rozwodzie.

3. Muzyka.

Oczywiście nie mogło zabraknąć rozdzierających serce ballad ze smyczkowym tłem. Jednakże nie przeszkadzały mi one tak bardzo, jak w przypadku innych produkcji. Nie skupiłam się na nich szczególnie, toteż oprawę muzyczną uważam za dobrze dobraną.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

W roli Lee Eun-Jae możemy oglądać Choi Ji-Woo (Winter Sonata). Jej bohaterka to inteligentna i odnosząca sukcesy prawniczka. Chociaż spełniona jest zawodowo, to nie można tego samego powiedzieć o jej życiu prywatnym. Żyje w wieloletnim konflikcie z matką, a swojego ojca nie chce znać. Gdy poznaje Yeon Hyung-Woo bez wahania ulega jego urokowi osobistemu oraz dobroduszności i bezinteresownego pomagania innym. Yeon Hyung-Woo (w tej roli Yoon Sang-Hyun – znany szerszej publiczności dzięki dramie Secret Garden) podobnie jak Eun-Jae skrywa tajemnice z przeszłości oraz trudne relacje rodzinne. Hyung-Woo w przeciwieństwie do swojej wybranki pochodzi z zamożnej rodziny. W związku z tym nie trudno zrozumieć jego charytatywną działalność prawniczą, nawet gdy jego kancelaria staje na granicy bankructwa. Po krótkiej znajomości i nieoczekiwanym pocałunku na stadionie w trakcie meczu bejsbolowego pobierają się. Idylla nie trwa długo, gdyż już po roku spięcia między nimi okazują się nie do zniesienia. W trakcie rozwodu oboje starają się przeciągnąć na swoją stronę przyjaciół, będących małżeństwem. Ko Ki-Chan (Kim Jung-Tae), który po studiach prawniczych nie może zdać egzaminów aplikacyjnych opowiada się po stronie  Yeon Hyung-Woo, a jego żona prowadząca restaurację – Kim Young-Joo (Jo Mi-Lyeong), staje murem za Lee Eun-Jae. W całą sprawę mieszają się współpracownicy pary prawników – zawsze opanowany i bezstronny Kang Woo-Sik (Joo Jin-Mo) oraz racząca wszystkich bezpośrednimi uwagami Ga Deuk-Hi (Ga Deuk-Hi), a także ich były profesor Jo Jung-Koo (Sung Dong-Il – Fugitive: Plan BChildren…). Muszę przyznać, że podobał mi się dobór ról pierwszoplanowych na równi z drugoplanowymi. Choi Ji-Woo i  Yoon Sang-Hyun wykreowali wiarygodne postacie, pomiędzy którymi dostrzec można było chemię. Z kolei cała drugoplanowa obsada miała swoje kilka minut, dzięki czemu nie pozostają anonimowi. Odpowiadają oni także za większość scen o zabarwieniu komicznym. Konflikty postaci toczą się również na poziomie matek dwójki głównych bohaterów, a pod koniec serii przewija się były narzeczony Cha Suk-Hoon, więc dzieje się sporo.

5. Wykonanie techniczne.

Jak w przypadku 90% dram standardowo przeszkadzało mi nienaturalne oświetlenie oraz tony BBcream’ów na twarzach zarówno pań, jak i panów. Nie dopatrzyłam się wpadek w postaci widocznych lamp czy też odbić kamer w oknach, masek samochodów itp. Nie ma czym się zachwycać, ale jednocześnie ciężko krytykować reżyserię czy też edycję. Na plus uważam mieszkanie głównej pary bohaterów – podobał mi wystrój wnętrz.

6. Ogólna ocena.

Drama Can’t Live With Losing jest o tyle oryginalna, iż jej fabuła rozpoczyna tam gdzie większości dram kończy. Para bohaterów bierze ślub bez zastanowienia, by dopiero później sprostać trudom poznania siebie i wspólnego życia. Oczywiście od samego początku wiadomo, że kochają się i problem stanowią niedomówienia oraz wady, których albo nie dostrzegają, albo nie potrafią zmienić. W pierwszych odcinkach kłótnie małżonków są zabawne i dramę ogląda się z przyjemnością. Jednakże nie można ciągnąć tego samego schematu przez całą serię. W końcu przychodzi czas na nudniejsze partie, w końcu mamy tu prawników, więc sprawy, które prowadzą często trafiają na pierwszy plan. Dlatego też jeśli ktoś nie gustuje w dramach prawniczych to może się nudzić. Na szczęście obsada drugoplanowa spełnia swoją rolę znakomicie i także ich perypetie mogą powodować uśmiech na twarzy. Z tego co mi wiadomo seria była zaplanowana na 16 odcinków, ale dodano 2 kolejne by mieć czas na realizację dramy ją zastępującej. Nie dało się tego tak łatwo ukryć, gdyż są dłużyzny pod koniec. Już gdzieś od połowy dużego znaczenia nabiera obyczajowo-dramatyczna strona dramy. Jednakże odniosłam wrażenie, że wątki z przeszłości bohaterów nie są szczególnie wyolbrzymione i jako całość wypadają wiarygodnie. Jak już wspomniałam podobała mi się chemia miedzy bohaterami oraz dobór obsady. Polecam osobom, które chciałyby obejrzeć coś innego niż typowa komedia romantyczna.

Ocena: 7/10

Trailer

Bridal Mask

Gaksital

1. Dane podstawowe.

Tytuł: Bridal Mask (Gaksital, 각시탈)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2012

Liczba odcinków: 28

Czas trwania odcinka: 70 min

Reżyseria: Yun Seong-Sik

Scenariusz: Huh Young-Man (manhwa), Yoo Hyun-Mi

Budżet: ok. 9mln $

Obsada: Joo WonJin Se-YeonPark Gi-WoongHan Chae-Ah

Gatunek: akcja, kostiumowy, romans, sztuki walki, historyczny.

2. Fabuła.

Lata 30. XXw. Korea znajduje się pod okupacją Cesarstwa Japonii. Lee Kang-To jest jednym z Koreańczyków, którzy postanawiają służyć Cesarstwu jako oficer na posterunku policji. Szansę awansu upatruje w aresztowaniu nieuchwytnego do tej pory Robin Hooda Korei, czyli Gaksital’a. Lee Kang-To przeżywa szok, gdy poznaje tożsamość zamaskowanego obrońcy ludności koreańskiej. W tle odbywa się walka o wpływy, wyzwolenie Korei, a także miłość…

3. Muzyka.

Oprawa muzyczna jest nierówna. O ile np.  w scenach w klubie możemy usłyszeć rytmy rodem z lat 30., o tyle w trakcie walk, pojedynków raczy się widza współczesnymi beatami, które w ogóle nie pasowały mi do koncepcji dramy oraz najzwyczajniej w świecie irytowały.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Bridal Mask to drama, która cieszyła się dużym zainteresowaniem w Korei, a co za tym idzie – kolejne odcinki notowały zwyżkowe raitingi. Wielu dramomaniaków zachwycało się grą aktorską głównych aktorów, ale nie wszystko działało bez zarzutu w tej materii. Obsada była dla mnie zagadką, gdyż zdecydowano się na stosunkowo młodych aktorów bez pokaźnego dorobku dramowego czy też filmowego. W rolę Lee Kang-To wcielił się Joo Won, który zyskał sobie po emisji Bridal Mask całą rzeszę fanek… Bardzo podobała mi się jego postać z początku serii. Idealnie nadaje się do ról ,,bad guy’ów” i playboy’ów. Jako charyzmatyczny, pewny siebie i nie cofający się przed niczym bohater zaimponował mi swobodą gry. Nie widać było przesadnej mimiki w trakcie wybuchów emocji, złoszczenia się. Niestety im dalej w las tym z Lee Kang-To ,,z pazurem” staje się ciepłą kluchą bez polotu. A wszystko to z powodu…tak, tak miłości, ale wcześniej rodzinnej tragedii. Niespecjalnie przekonywały mnie także jego łzy… Nie będzie tajemnicą jeśli napiszę, że Lee Kang-To staje się w końcu Gaksitalem i rozpoczyna żmudne starania o wyzwolenie Korei. Oprócz bycia dzielnym, niezwykle sprawnym bojownikiem o wolność, działającym na dwóch frontach (oczywiście dla zmyłki) odnajduje czas na miłość do Mok Dan, z  którą (a jakże) łączy go wspólna przeszłość. Jako najlepszego przyjaciela Lee Kang-To, a później wroga możemy oglądać Park Gi-Woong. Kimura Shunji, bo o nim mowa, jest Japończykiem, ale przez wzgląd na pozycję ojca, mieszka i pracuje jako nauczyciel muzyki w Korei. Jest nieśmiałym, grzecznym, zawsze uśmiechniętym chłopcem do rany przyłóż, który skrycie podkochuje się w Mok Dan. Jednakże i on przechodzi drastyczną zmianę – wraz ze śmiercią brata ogarnia go żądza zemsty. Zatraca się całkowicie i skupia na schwytaniu Gaksital’a bez względu na wszystko. Z niewinnego i dobrodusznego nauczyciela przeistacza się w bezwzględnego oficera policji, który nie zawaha się zabić dla sprawy. Shunji  to chyba najtragiczniejsza postać w dramie. W pewnym momencie zdaje sobie sprawę jak bardzo się zmienił, jak daleko się posunął dla zemsty, jednak jest już za późno by wrócić. Jego jedynym łącznikiem ze sobą z przeszłości jest Mok Dan… Dlatego też nie dziwi jego przywiązanie do niej i  niekończące się próby trzymania jej blisko siebie. Park Gi-Woong podołał roli, ale niejednokrotnie przesadzał ze złością w oczach, choć z drugiej strony muszę mu oddać, że płakać na ekranie to on potrafi. Odnośnie pań to w rolę Mok Dan wcieliła się młodziutka Jin Se-Yeon. Nie owijając w bawełnę – to najsłabsze ogniwo w obsadzie. Nie przekonała mnie zupełnie do swojej bohaterki, jej mimika twarzy często była albo przesadzona albo nieadekwatna do danej sytuacji. Sama postać Mok Dan nie jest taka zła, gdyż jej historia bez zgrzytów wtapiała się w dążenia wyzwoleńcze – poprzez chociażby jej ojca. Druga z pań, która dołączyła do czworokątu (choć na upartego to nawet pięciokątu) miłosnego to Han Chae-Ah jako Chae Hong-Joo. Jedna z dwóch moich ulubionych postaci (obok Shunji). Jej losy poznajemy pobieżnie, ale każde jej działanie jest uzasadnione. Chae Hong-Joo jest adoptowaną córką japońskiego bossa, stojącego na czele tajnej organizacji. Piękna, zmysłowa, elegancka, a przy tym przebiegła – kto by pomyślał, że i ją trafi strzała Amora… Nieoczekiwanie okazuje się, że wiele zawdzięcza Lee Kang-To. Postaci drugoplanowych nie jestem w stanie zliczyć. Wiele się dzieje, wiele wątków zostaje poruszonych, a co za tym idzie – praktycznie każdy odcinek niesie ze sobą nowych bohaterów.

5. Wykonanie techniczne.

Bridal Mask to pierwsza drama historyczna, którą oglądałam, a której akcja ma miejsce w latach 30. W związku z tym ciekawiły mnie wszelkie wystroje wnętrz, kostiumy i klimat tamtych lat. Spotkało mnie drobne rozczarowanie, ale chyba po prostu zbyt wiele wymagałam. Na plus z pewnością są ubiory zarówno pań, jak i panów oraz wystroje wnętrz, meble, dodatki. Niezliczone garnitury, garsonki,  kapelusze, biżuteria – jak na oko takiego laika to wyszło całkiem nieźle. Jednakże od miasta aż biło sztucznością.  Co prawda starano się, aby ulice żyły swoim życiem, mieszkańcy przechadzali na drugim/trzecim planie, ale…zabrakło wykończenia, szlifu – może to wina dramowej reżyserii? Sama reżyseria jest przyzwoita, ot nie dopatrzyłam się wpadek, ale też kadry czy też lokacje nie powaliły na kolana. Zastrzeżenia mam także do układów walk  w stylu ,,jestem mistrzem sztuk walk i tak nic mi nie zrobicie” – na dłuższą metę walki były powtarzalne i za bardzo reżyserowane…. Zdziwił mnie poziom brutalności dramy – mamy mnóstwo śmierci, samobójstwa, rany kłute  postrzały  tortury – ale oczywiście uważam to za atut.

6. Ogólna ocena.

Pod wieloma względami Bridal Mask jest dramą wyjątkową i z pewnością godną polecenia poszukiwaczom czegoś innego niż komedia romantyczna. Pomimo całej mojej sympatii do większości bohaterów, a także rozbudowanej, przemyślanej fabuły – w wielu momentach się nudziłam. Wątek konspiracyjny, owszem, był ciekawy, ale gdy się pojawił. Później nastąpiło niefortunne powtarzanie schematów. Nie interesowało mnie kto, jak, dlaczego… Szybko pogubiłam się w nazwiskach i celach kolejnych akcji partyzanckich, nie przywiązywałam do nich większego znaczenia. Chociaż watek romantyczny zszedł na drugi plan, to także i on nie wzbudził mojego zainteresowania. Ciekawiło mnie jedno – czy na końcu Shunji zabije Kang-To? A może na odwrót? Albo obaj zginą? Inny scenariusz po prostu nie wchodził w grę, gdy jasne stało się, że żaden z nich nie może już wrócić do punktu,  w którym to wszystko się zaczęło. Postacie są rozbudowane, wielopłaszczyznowe, przechodzą przemiany o 180 stopni. Dzięki temu drama jest nieprzewidywalna, a przystojni panowie w obsadzie są kolejnym głosem ,,za”.  Poruszono mnóstwo wątków,  ale na całe szczęście większość z nich (wszystkie?) doczekały się zwieńczenia. Bardzo podobało mi się zakończenie – tragiczne, ale jednocześnie podkreślające główny zamysł dramy – czyli ukazanie niezłomnego ducha narodu koreańskiego. Każdy z ciemiężonych może powstać i stawić czoła okupantowi, wszyscy mogą stać się Gaksitalem. Polecam.

Ocena: 7+/10