Dolls

ドールズ

Tytuł: Dolls (ドールズ, Lalki)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2002

Czas trwania: 114 min

Reżyseria: Takeshi Kitano

Scenariusz: Takeshi Kitano

Obsada: Miho KannoHidetoshi Nishijima, Tatsuya Mihashi, Chieko MatsubaraKyoko Fukada, Tsutomu Takeshige

Gatunek: melodramat.

Miłość w teatrze świata

Dla jednych arcydzieło dla innych zbytecznie zagmatwany i nudny. Moje wrażenia po seansie są gdzieś pośrodku, ponieważ mimo wszystko Dolls ma swój niepowtarzalny klimat i artystyczną oprawę, a wszystko to zawarte w konwencji tradycyjnego japońskiego teatru lalek – Bunraku.

Czytaj dalej

Bus Stop

버스, 정류장

Tytuł: Bus Stop (beoseu, jeongryujang, Bus, Jeong Ryujang, L’abri, 버스, 정류장)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2002

Czas trwania: 90 min

Obsada: Kim Tae-WooKim Min-Jung

Gatunek: dramat.

Przystanek autobusowy lekarstwem na schorowane dusze

Realistyczny dramat o samotności dwójki osób, które jedynie  w sobie nawzajem odnajdują spokój i ukojenie dla starganych, życiowymi zawirowaniami, dusz.

Jae-Sup to 32-letni nauczyciel w szkole wieczorowej. Czuje się wyobcowany i nie potrafi rozmawiać z dorosłymi osobami. Jedyną jego powiernicą staje się prostytutka, która wysłuchuje trapiących go problemów.  Tylko w otoczeniu swoich uczniów czuje się swobodnie i dowartościowany. Jedną z jego uczennic jest So-Hee, która utrzymuje się dzięki sponsoringowi mężczyzn w średnim wieku. Wkrótce Jae-Sup zaczyna widywać się z So-Hee na tytułowym przystanku autobusowym.

Pomimo iż w Bus Stop mamy dwójkę głównych bohaterów, to większą część czasu poznajemy postać nauczyciela – Jae-Sup, w którego rolę wcielił się Kim Tae-Woo. Muszę przyznać, iż zaimponował mi, gdyż świetnie wczuł się w postać. Tak naprawdę nie wiemy dlaczego Jae-Sup czuje wewnętrzną pustkę, co przyczyniło się do tego, że stał się takim outsiderem i introwertykiem. Dowiadujemy się jedynie, że pisze książkę, być może to na jej stronicach opowiada swoją historię. Niestety do końca filmu jej treść pozostaje tajemnicą. Jae-Sup to ciekawa postać, gdyż łatwo się z nią utożsamiać. Zapewne wiele osób miało/ma okres w życiu, w którym znajduje się na rozdrożu i próbuje odkryć czego tak naprawdę się pragnie. Główną rolę żeńską,So-Hee, zagrała Kim Min-Jung, której rola, mimo iż była mniej wymagająca niż Jae-Sup, to także pozostawiła po sobie dobre wrażenie. W jej przypadku także nie wiemy co skłoniło ją do prostytucji, czy też gdzie są jej rodzice. Można się domyślać, że uciekła z domu i stara się zapomnieć o tym co ją tam spotkało. Jednakże chcąc uniknąć jednego piekła pakuje się w inne. Już po samym wyrazie twarzy So-Hee widać, że przeszła zbyt wiele jak na tak krótki żywot. Postacie drugoplanowe przewijają się po ekranie, ale nie odgrywają istotnej roli dla fabuły, toteż nikogo nie poznajemy bliżej.

Wspomniana dwójka szybko odkrywa, iż mimo wielu różnic, łączy ich samotność i brak wiary w ludzi. Oboje nie potrafią tworzyć trwałych więzi opartych na zaufaniu. Można wyczuć, że ich relacje niosą ze sobą znamiona romansu, jednak Bus Stop to nie jest film o miłości pomimo różnicy wieku. Jae-Sup i So-Hee nie od razu otwierają się na siebie. Widzimy jak żadna ze stron nie chce pierwsza opuścić swojej gardy. Próbują się do siebie przyzwyczaić, co wyrażane jest poprzez spotkania na przystanku autobusowym, bądź też w publicznych miejscach. Musi minąć czas, aby mogli sobie zaufać. Dzięki temu film ten nie jest zwykłym romansidłem, jakich wiele, co raczej dramatem i rozprawą nad ludzką samotnością oraz mozolnej odbudowy wiary w innych ludzi. Raz zranionej osobie ciężko ponownie otworzyć się na innych.

Przy takiej tematyce nie dziwi wykonanie. Styl jest surowy, bardzo realistyczny, dominują długie, statyczne ujęcia, bez udziwnień. Odrobinę zaskoczyła mnie oprawa muzyczna, gdyż przeważają utwory wokalne (ballady), a przy takich filmach zdecydowanie częściej stawia się na instrumentalne motywy. Całkiem przyjemna okazała się także piosenka towarzysząca napisom końcowym. Warto wspomnieć o chronologii, która jest zachwiana, gdyż te same wydarzenia ukazywane są z perspektywy to Jae-Sup, a to So-Hee.

Mimo swoich niewątpliwych zalet w postaci dwójki głównych postaci oraz obsady, przyznaję, iż w trakcie seansu odrobinę nudziłam się. Chociaż lubuję się w dramatach, to  Bus Stop okazał się zbyt ślamazarnym filmem. Akcja bardzo powoli odbija od punktu A do B,  a przy tym zabrakło mi scen, które zaskoczyłyby mnie, albo też poruszyły w jakikolwiek sposób. Pamiętam zaledwie jedną taką scenę – pod koniec filmu, gdy Jae-Sup wybucha nieoczekiwanym płaczem. Co do zakończenia – dobre, całkowicie mnie usatysfakcjonowało, a także zgrabnie nawiązało do tytułu. Film można obejrzeć, ale raczej tylko wtedy, gdy akurat ma się nastrój na dramat. W rozumieniu nie ciężkiej tematyki, a klimatu i powolnie rozwijającej się fabuły.

Ocena: 6/10

Oasis

오아시스

Tytuł: Oasis (Oasiseu, 오아시스)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2002

Czas trwania:  132 min

Obsada: Sol Kyung-GuMoon So-Ri

Gatunek: dramat, melodramat.

 

 

 

Każdy ma prawo do miłości

Poruszająca historia o miłości dwójki wykluczonych poza nawias społeczeństwa ludzi. Film, który uwypukla hipokryzję i bezduszność współczesnych społeczności w świecie, gdzie nie ma miejsca dla niedostosowanych do życia w nim osób.

Czytaj dalej

The Coast Guard

1. Dane podstawowe.해안선

Tytuł: The Coast Guard (hae anseon, 해안선, The Coastline)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2002

Czas trwania: 94 min

Obsada: Jang Dong KunPark Ji AYu Hae JinKim Jeong Hak

Gatunek: dramat, wojenny, akcja.

2. Fabuła.

Szeregowy Kang należy do koreańskiej jednostki wojskowej, która ulokowana jest na wybrzeżu. Mężczyzna za wszelką cenę pragnie stać się bohaterem i zabić szpiega z Północy. Niestety pewnej nocy dochodzi do tragedii i szeregowy Kang zabija cywila. Nie mogąc sobie poradzić z przeżytą traumą, żołnierz opuszcza jednostkę, jednak na tym jego problemy się nie kończą.

3. Muzyka.

Jak to bywa w filmach Kim Ki-Duk’a soundtrack nie jest specjalnie różnorodny i obszerny. Rzadko kiedy możemy usłyszeć jakiś utwór w tle. Wyjątkiem jest zakończenie – pieśń śpiewana przez szeregowego Kang’a i piękny utwór z męskim wokalem (piękny o tyle, że wokal jest bardzo poruszający…przepełniony smutkiem).

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Powiem tak – Coast Guard warto obejrzeć dla rewelacyjnych występów Jang Dong Kun (Tae Guk Gi: The Brotherhood of War) jako szeregowca Kang oraz Park Ji A (The Breathjako Mi Young. Nie od dziś wiem, że Jang Dong Kun jest dobrym aktorem, jednak to jak poradził sobie z szaleństwem swojego bohatera przeszło wszelkie moje oczekiwania. W jego oczach naprawdę widać zagrożenie, obłęd. Uwierzyłam w każdy jego wyraz twarzy, gest, zmianę tonu głosu…Idealna postać dla niego i nie wyobrażam sobie kogoś innego w tej roli. Park Ji A również przypadła rola obłąkanej. Mimo to jej szaleństwo i zachowanie można wytłumaczyć, gdyż nie jest taka od samego początku (natomiast paranoja Kang’a w trakcie filmu się nasilała). Podobnie jak Kang’a było mi jej żal. Nie udzielono im pomocy po takiej traumie, co doprowadziło do pogorszenia ich stanu i całkowitego odcięcia się od świata rzeczywistego. Z postacią Mi Young wiąże się kilka scen, które wywarły na mnie ogromne wrażenie np. wejście do akwarium, zanurzenie w wodzie, dziwaczny uśmiech za każdym razem, gdy widziała szeregowego Kang’a. Postaci drugoplanowe są zauważalne, jednak jedynie jako uzupełnienie fabuły. Nikt specjalnie, poza wspomnianą dwójką, nie zapadł mi w pamięci.

5. Wykonanie techniczne.

Wiele elementów charakterystycznych dla Kim Ki-Duk’a : surowy styl, film wykonany prostymi środkami, uboga oraz posępna kolorystyka. Zdziwiła mnie dosadność i brutalność wielu scen – zwłaszcza ilość krwi przy zastrzeleniu cywila. Jedyne co mnie raziło to dziwaczny montaż pod koniec filmu.

6. Ogólna ocena.

The Coast Guard jest bardzo dobrym materiałem na świetny dramat. Główni aktorzy wypadli rewelacyjnie, przedstawiona historia ma ciekawy, intrygujący zarys, a do tego idealna lokalizacja. Mimo tych atutów gdzieś w połowie film zaczyna nużyć powolnym tempem i niewiarygodnością poczynań bohaterów. Zachowanie szeregowego Kang’a od samego początku było dla mnie niezrozumiałe. Jego chęć zabicia szpiega z Północy za wszelką cenę, pasja jaką wkładał w wykonywanie ćwiczeń, komiczny kamuflaż na twarzy…Od pierwszych chwil widać, że jest z nim coś nie tak, odstaje od pozostałych rekrutów. Wraz z tragicznymi wydarzeniami jego szaleństwo coraz bardziej się uwidacznia i eskaluje. Druga część filmu zawiera sporo absurdalnych scen np. wszystko to co działo się z obłąkaną Mi Young, ciągłe powroty Kang’a do jednostki, jego przeobrażenie w nad-żołnierza, to, że rekruci w pewnym momencie słuchają rozkazów Kang’a (!), jedna z ostatnich scen, gdy Kang śpiewa na ulicy pośród tłumu i to co robi później. Jedno tragiczne wydarzenie pociąga za sobą nieodwracalne skutki i niszczy spokój jednostki i miasteczka. Z drugiej strony akcja film mogłaby się dziać gdziekolwiek na świecie, gdyż The Coast Guard to dla mnie manifest  przeciwko wojnie. Według mnie jak na Kim Ki-Duk’a film jest zbyt prosty w odbiorze. Cenię sobie jego filmy za symbolikę, specyficzną estetykę wykonania. The Coast Guard odbiega od tego co mogłabym nazwać standardem dla filmów tego reżysera. Sporo dialogów, chwilami szokujący poziom brutalności i dosadności. Chociaż chyba tylko w taki sposób można zwrócić uwagę  na trudną kwestię konfliktów wojennych. Być może sam Kim Ki-Duk nie do końca wiedział co dokładnie chciał przekazać poprzez ten tytuł (np. losy Mi Young). W filmie ukazano także codzienny tryb życia rekrutów, ich szkolenie, ćwiczenia fizyczne, ale także beztroskie chwile odpoczynku. Zabrakło mi oryginalności i większej liczby scen, które poruszyłyby mną. Najmocniejszym punktem filmu jest rola Jang Dong Kun i choćby dla niego warto sięgnąć po ten tytuł. Trochę przykre, że jedna scena z końcówki mówi więcej niż cały film. Chodzi mi tu o scenę, gdy rozluźnieni żołnierze grają w piłkę, a na boisku wyraźnie widać kontur Półwyspu Koreańskiego przedzielonego siatką, która po chwili znika…

Ocena: 6/10

Polskie napisy

Trailer

Hero

ying xiong1. Dane podstawowe.

Tytuł: Hero (ying xiong, 英雄, ying hung)

Kraj: Chiny

Rok produkcji: 2002

Czas trwania: 99 min

Obsada: Li Lian JieLeung Chiu WaiZhang Zi YiJeung Maan YukYan Ji DaanChen Dao Ming

Gatunek: dramat, kostiumowy, sztuki walki.

2. Fabuła.

Akcja filmu rozgrywa się dwa tysiące lat temu w podzielonych na siedem królestw Chinach. Jeden z władców postanawia zjednoczyć kraj, jednak najpierw musi usunąć ze swojej drogi po cesarski tron, trzech sławnych zabójców, czyhających na jego życie: Śnieżynki, Złamanego Miecza i Nieba. Niespodziewanie u władcy zjawia się Bezimienny, który oświadcza, iż zamordował wspomnianych zabójców, na dowód ukazuje ich miecze, jednak czy na pewno tego dokonał?

Czytaj dalej

Infernal Affairs

1. Dane podstawowe.mou gaan dou

Tytuł: Infernal Affairs (wu jian dao, mou gaan dou, 無間道)

Kraj: Hongkong

Rok produkcji: 2002

Czas trwania: 100 min

Główni aktorzy: Leung Chiu WaiLau Dak Wa

Gatunek: akcja, dramat, thriller, kryminał, gangsterski.

2. Fabuła.

Pierwsza część trylogii. Oficjalny polski tytuł: ,,Piekielna gra”.

Bohaterami filmu są dwaj przyjaciele z przeszłości. Chan Wing Yan to policjant, który od 10 lat rozpracowuje mafię chińską pracując pod przykrywką w szeregach mafii. Z kolei gangster Lau Gin Ming od wielu lat z sukcesami działa w strukturach policji. Obaj dostarczają niezbędnych informacji swoim przełożonym. Podczas jednej z akcji obie strony – zarówno policja jak i mafia dowiadują się, że w ich szeregach są szpiedzy. Rozpoczyna się gra na śmierć i życie.

3. Muzyka.

Bardzo dobry soundtrack. Muzyka potęguje napięcie i buduje niepowtarzalny klimat, świetnie wpasowuje się w obraz. Polecam przesłuchać.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Główna para aktorska, czyli Leung Chiu WaiLau Dak Wa – obaj rewelacyjni. Chociaż moim osobistym faworytem jest bez wątpienia ten pierwszy. Ogólnie w filmie jest bardzo wiele świetnych kreacji, także drugoplanowych np. rola bosa mafii, w którą wcielił się Jang Ji Wai.

5. Wykonanie techniczne.

Przy oglądaniu takich filmów jak Infernal Affairs od razu widać różnicę pomiędzy kinem amerykańskim a azjatyckim. Sceny strzelanin, pościgów, akcji policyjnych są bardzo dobrze wykonane, jednak (na całe szczęście) brak w nich charakterystycznych dla Hollywood scen nierealistycznych, przekombinowanych. Film ogląda się z zapartym tchem.

6. Ogólna ocena.

Infernal Affairs słusznie został obsypany nagrodami. Jest to obraz, który wciąga i sprawia, że widz zostaje „wbity w fotel”. Film skupia się na dwójce głównych bohaterów, poznajemy ich motywy i obawy. Chan Wing Yan pracujący pod przykrywką w mafii cierpi na depresję i nie może się doczekać kiedy w końcu wróci do policji by nie bać się każdego dnia o swoje życie, zatraca się do tego stopnia, że zaczyna mieć problemy z rozróżnieniem dobra od zła. Natomiast Lau Gin Ming odpowiada uporządkowane i pełne sukcesów zawodowych życie policjanta – nim również szargają przeciwstawne emocje. Podsumowując: kapitalna gra aktorska, świetny, dopracowany scenariusz i bardzo dobre wykonanie – czego chcieć więcej? Zakończenie zaskakujące i jak najbardziej satysfakcjonujące. Jeżeli komuś podobał się hollywoodzki remake, czyli Infiltracja – to tym bardziej powinien zapoznać się z pierwowzorem, który moim zdaniem, jest zdecydowanie lepszy. Pozycja absolutnie obowiązkowa dla fanów thrillerów i filmów akcji.

Ocena: 9+/10

Trailer

Sympathy for Mr. Vengeance

1. Dane podstawowe.Vengeance is Mine

Tytuł: Sympathy for Mr. Vengeance (boksuneun naui geot, 복수는 나의 것, Vengeance is Mine)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2002

Czas trwania: 120 min

Główni aktorzy: Song Gang Ho,Sin Ha Gyun

Gatunek: thriller, dramat.

2. Fabuła.

Pierwsza część Trylogii zemsty wyreżyserowanej przez Park Chan Uk. Polski oficjalny tytuł : ,,Pan zemsta”.

Ryu jest głuchoniemym chłopakiem, który opiekuje się swoją ciężko chorą siostrą. Kobieta by przeżyć potrzebuje natychmiastowego przeszczepu nerki. Ryu nie może być dawcą z powodu niezgodnej grupy krwi, dlatego też postanawia zakupić nerkę na czarnym rynku. Niestety mężczyzna zostaje oszukany – budzi się nagi na betonie bez pieniędzy i bez własnej nerki. Sytuacja staje się jeszcze bardziej tragiczna, gdy lekarz prowadzący przypadek siostry Ryu oznajmia, że znaleziono odpowiednią nerkę i wystarczy zapłacić za operację. Brak pieniędzy sprawia, iż na namową dziewczyny Ryu, postanawiają porwać córkę bogatego biznesmena.

Czytaj dalej