Come Rain Come Shine

Tytuł: Come Rain Come Shine ( Love You, I Don’t Love You, Saranghanda, Saranghaji Ahnneunda, 사랑한다, 사랑하지 않는다)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2011

Czas trwania: 105 min

Reżyseria: Lee Yoon-Ki

Scenariusz:  Lee Yoon-Ki

Obsada: Hyun-BinLim Soo-Jung

Gatunek: melodramat

Milczące rozstanie w strugach deszczu

Come Rain Come Shine to film zrealizowany przy minimalnych funduszach. Nawet odtwórcy głównych ról – Hyun-Bin i Lim Soo-Jung nie wzięli za udział w nim  grosza. Tytuł ten został wyselekcjonowany do udziału w 61. Międzynarodowym Festiwalu w Berlinie. Jednakże powiedzieć, iż został chłodno przyjęty to chyba najłagodniejsze określenie. Niestety brak zachwytu publiczności uważam za jak najbardziej uzasadniony.

Czytaj dalej

Fly High

Emergency

Tytuł: Fly High (Bisang, Emergency, 비상, Fly Up)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2009

Czas trwania: 100 min

Reżyseria: Park Jeong-Hun

Scenariusz: Park Jeong-HunMoon Ji-Young

Obsada: Kim BeomKim ByulBae Soo-BinLee Chae-Yeong

Gatunek: melodramat, akcja.

Za wysokie progi…

Po obejrzeniu kilku produkcji z udziałem Kim Beom i na fali wzrastającej mojej niechęci do tego aktora, sięgnęłam po pełnometrażowy film, który w teorii miał pokazać, że jeszcze będą z niego ludzie. Niestety nie wróżę mu świetlanej przyszłości.

Jednak po kolei – fabuła filmu skupia się na Si-bum, który marzy by zostać aktorem, jednak odgrywa  jedynie role statystów. By dorobić pracuje dorywczo na stacji benzynowej. Pewnego dnia zakochuje się od pierwszego wejrzenia w Su-Kyoung. Niestety w wyniku nieoczekiwanych zdarzeń dziewczyna musi zostać poddana kosztownemu leczeniu, a Si-bum stawia sobie za cel zdobycie na nie pieniędzy. Jedynym wyjściem ku szybkiemu zarobkowi okazuje się być praca w host klubie.

Fly High nie podobało mi się tak wiele, że nie wiem od czego zacząć. Już na wstępie chciałabym odradzić ten tytuł wszystkim osobom, które cenią sobie dobre kino, ponieważ ,,dzieło” to nie jest warte marnowania czyjegokolwiek czasu.

Co dziwne – największym mankamentem filmu nie jest ani beznadziejna gra aktorów, ani sceny akcji bez klimatu, ani mdła muzyka, ale przede wszystkim niespójny, przedramatyzowany, pozbawiony logiki scenariusz. Postacie są nam przybliżone bardzo pobieżnie. Jako takich konkretów dowiadujemy się jedynie o głównym bohaterze, któremu marzy się zostanie zawodowym aktorem. Kim Beom (DreamPadam Padam…) jak zwykle stoi jak kłoda i jedynie szczerzy się do kamery, zero wiarygodnych emocji. Jego miłość od pierwszego wejrzenia jest naciągana, ale to naprawdę nic względem kolejnych niezrozumiałych poczynań – bierze udział w jakiejś bójce (kto? z kim? dlaczego?),  zadziera z jakimś gangsterem (?), jakaś kradzież pieniędzy (??) – ja się pytam o co tu chodzi? Nie lepiej jest w przypadku pozostałych postaci. Kim Byul jako Su-Kyoung jest mimozą bez wyrazu, no ale powiedzmy, że wypadła przyzwoicie. Bohaterowie drugoplanowi pojawiają się znikąd i nic o nich nie wiemy, są to głównie pracownicy host klubu (choć i tu nie jestem do końca przekonana czy to był ,,niewinny” host klub czy raczej coś na wzór ekskluzywnych męskich prostytutek).

Montaż wydaje się być przypadkowy, a cały film zlepkiem różnych scen, które nic nie łączy. Akcja szybko brnie do przodu, za szybko… Dzieje się zbyt wiele w zbyt krótkim czasie. Nie wiadomo ile czasu mija pomiędzy kolejnymi scenami. Muzyka została kiepsko dobrana i często mija się z klimatem sceny, której towarzyszy. Zdziwiła mnie duża ilość scen akcji czyt. mordobicia, ale w ogóle nie przykuwały oka oraz (co oczywiste) brały się reżyser sam raczy wiedzieć skąd. W ogóle co to za pomysł z jakimiś gangami hostów? Jedno muszę oddać twórcom – garnitury są przednie i prezentują się bardzo dobrze na aktorach 🙂

Zdecydowanie bardziej wolę pisać recenzje tytułów, które wbiły mnie w fotel, zmiażdżyły psychikę (pozytywnie) niż takich gniotów. Najgorsze jest to, iż naprawdę starałam się znaleźć jakieś pozytywy. Romansu jest tu jak na lekarstwo, a pomiędzy bohaterami nie ma żadnej chemii. To nie jest także film akcji, nie ma tu głębokich dialogów, wzruszającej muzyki, ujmujących melodramatycznych scen, czy nawet pięknych ujęć w plenerze. Zakończenie jest wisienką na tym niezjadliwym torcie i niestety nabawiłam się przy nim niestrawności. NIE POLECAM.

Ocena: 2/10

Collage of Our Lives

1. Dane podstawowe.renai shashin

Tytuł: Collage of Our Life (renai shashin, 恋愛寫眞, Love Picture,  Collage of Our Lives)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2003

Czas trwania: 111 min

Obsada: Matsuda RyuuheiHirosue Ryouko

Gatunek: dramat, romans, komedia

2. Fabuła.

Segawa Makoto to fotograf, który właśnie został zwolniony z pracy. Tego samego dnia otrzymuje list od swojej byłej dziewczyny – Satonaka Shizuru, która zaprasza go na swoją wystawę fotografii w Nowym Jorku. Początkowo chłopak wyrzuca list, ale gdy dowiaduje się, iż Satonaka Shizuru nie żyje, postanawia wyruszyć do USA by ją odnaleźć.

3. Muzyka.

Oprawa muzyczna nie przypadła mi do gustu. Według mnie przesadzono z różnorodnością i użyto udziwnione motywy np. coś na wzór flamenco, do tego jakieś mieszczańskie rytmy…

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Kolejny film w roli głównej z Matsuda Ryuuhei (4.6 Billion Year LoveAoi Haru), który przyszło mi oglądać. Muszę przyznać, iż w każdej ze swoich ról wygląda i zachowuje się tak samo. Jego wyraz twarzy jest interesujący, ale zupełnie nie potrafi wyrażać emocji. Zagrał nie najgorzej, ale nie wzbudził swoją postacią żadnych odczuć – czy to pozytywnych, czy to negatywnych. W główną rolę żeńską wcieliła się Hirosue Ryouko. Była przeurocza jako dziewczyna pełna pasji do fotografii, postrzegająca świat na swój własny, unikalny sposób. W filmie występuje kilka postaci drugoplanowych. Postać koleżanki Shizuru, Ayi (Koike Eiko) w końcowych scenach była przekomiczna…a raczej żałosna na swój sposób. Scena połykania tabletek – na to patrzeć się nie dało…Zupełnie nierealistyczną postacią był czarnoskóry wybawca Makoto – miłośnik Japonii i Japończyków. Aktor, który wcielił się w jego postać zagrał fatalnie.

5. Wykonanie techniczne.

Bardzo przeciętne, ale na pochwałę zasługują sceny wykonywania zdjęć. Widać w nich artystycznego ducha, pasję bohaterów.

6. Ogólna ocena.

Po Collage of Our Life sięgnęłam, ponieważ miał to być pierwowzór dla Tada, Kimi wo Aishiteru, który arcydziełem nie jest, ale zawiera ciekawą historię miłosną. Nie oczekiwałam wyżyn oryginalności i kunsztu filmowego, ale to co zobaczyłam wołało o pomstę do nieba. Przede wszystkim początek jest całkiem przyjemny. Wprowadzenie w historię, pasja do fotografii, poznanie głównej pary – ciekawiło mnie dlaczego się rozstali i czy Makoto odnajdzie ją w Nowym Jorku. I właśnie w momencie, gdy dociera on do USA widz otrzymuje stertę kiczu, niedociągnięć i głupot. Już pomijam fakt, że narracja jest prowadzona w języku angielskim, który jak wiadomo Japończykom niezbyt wychodzi, ale dobrze, że angielskie napisy zawierały słowa, które wypowiadał Makoto, więc spokojnie można zrozumieć co mówi. Nie podobało mi się stereotypowe ukazanie Nowego Jorku. Wychodzi na to, że na dzień dobry zaatakują cię czarnoskórzy młodzi ludzie, ale żeby to tylko raz – niestety dostaniesz łupnia kilkakrotnie w przeciągu bardzo krótkiego czasu. Jednak nie ma się co martwić, gdyż zawsze znajdzie się dobra duszyczka, która opatrzy twoje rany i da ci dach nad głową… No ludzie – ja się pytam kto tu pisał scenariusz, żeby takie głupoty wymyślać? A i jeszcze, aby stać się dobrym fotografem wystarczy wspiąć się na słup telegraficzny… Końcowe sceny wprowadziły mnie w zakłopotanie, ponieważ nie wiedziałam czy śmiać się, czy płakać. Sprawa z bronią, paralizatorem – ledwo powstrzymywałam się od wybuchnięcia śmiechem. Jedyną zaletą filmu są fotografie, a także postać Shizuru – reszta skutecznie psuje odczucia po seansie. Osobiście nie polecam, zwłaszcza, iż spotkałam się z wieloma pochlebnymi komentarzami na temat tego filmu, co jest dla mnie zupełnie niezrozumiałe.

Ocena: 2+/10

Trailer

Itsuka no kimi e

1. Dane podstawowe.いつかの君へ

Tytuł: Itsuka no kimi e (いつかの君へ, zutto soba ni ite hoshii, ずっとそばにいてほしい, I Want You To Be By My Side Forever)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2007

Czas trwania: 67 min

Obsada: Saitou TakumiKawai Ryuunosuke

Gatunek: romans, boys love, szkoła, dramat.

2. Fabuła.

Hayase Kouhei zostaje uratowany przed utonięciem przez Fukami Noboru. Następnie Kouhei poznaje bliźniaka Noboru, który jest całkowitym jego przeciwieństwem. Chłopak zaczyna być zdezorientowany pomiędzy dwoma braćmi.

Czytaj dalej

See You After School

1. Dane podstawowe.Rooftop After School

Tytuł: See You After School (bangkwahu oksang, 방과후 옥상, Rooftop After School)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2006

Czas trwania: 103 min

Obsada: Bong Tae GyuKim Tae HyeonJeong Yun JoHa Seok Jin

Gatunek: komedia, szkoła.

2. Fabuła.

Nam Gung Dal to pechowiec, któremu w życiu nic nie układa się tak jak powinno. By przestać być nieudacznikiem poddaje się leczeniu psychiatrycznemu. Po opuszczeniu kliniki trafia do nowej szkoły. Tam od razu zakochuje się w Choe Mi Na. Niestety, w wyniku nieporozumienia i nieznajomości zasad szkoły, Nam Gung Dal  zadziera ze szkolnym bossem – Ma Yeon Seong. Nam Gung Dal ma zmierzyć się z bossem na dachu, po zajęciach lekcyjnych.

Czytaj dalej

Yuuki

1. Dane podstawowe.ユウキ

Tytuł: Yuuki (ユウキ)

Kraj: Japonia

Typ: TV Film

Rok produkcji: 2006

Czas trwania: 125 min

Główni aktorzy: Kamenashi KazuyaYamaguchi Tatsuya

Gatunek: dramat, familijny, przyjaźń, obyczajowy.

2. Fabuła.

Na podstawie prawdziwych wydarzeń.

Yuuki to młody, energiczny i radosny człowiek, który tymczasowo pracuje w Australii. Niestety okazuje się, że cierpi na bardzo rzadką, nieuleczalną chorobę. Całe jego życie zmienia się, mimo to pragnie czerpać z niego tyle ile jest w stanie. Yuuki w swojej walce z chorobą nie jest osamotniony – wspierają go przyjaciele poznani w trakcie pobytu w Australii.

Czytaj dalej