Il Mare

1. Dane podstawowe.Siworae

Tytuł: Il Mare (Siworae, 시월애)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2000

Czas trwania: 91 min

Obsada: Jeon Ji HyeonLee Jeong Jae.

Gatunek: romans, science fiction.

2. Fabuła.

Seong Hyeon  wprowadza się do domu nad jeziorem, tytułowego Il Mare. W skrzynce pocztowej odnajduje kartkę bożonarodzeniową od Eun Ju do mężczyzny, który ją zostawił. Seong Hyeon nie może zrozumieć dlaczego data widniejąca na kartce jest dwa lata do przodu….

3. Muzyka.

Piękny soundtrack, pełen klasycznych utworów smyczkowych. Muzyka świetnie wplata się w fabułę i buduje odrobinę melancholijny, a jednocześnie intymny nastrój.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

W rolę głównego bohatera Seong Hyeon – wcielił się Lee Jeong Jae (Triple) którego w ogóle nie poznałam. Wiem, że film ma już swoje lata, ale nigdy nie powiedziałabym, że to on grał w Triple (przede wszystkim w Il Mare całkiem dobrze wygląda ;D). Polubiłam zarówno główną postać męską, jak i kobiecą, czyli Eun Ju (w tej roli Jeon Ji Hyeon, którą widziałam wcześniej w Daisy). Chociaż tak naprawdę  nie dowiadujemy się o nich zbyt wiele, a także nie skupiamy się na ich profilu psychologicznym – gdyż i tak w tego typu filmach nie to jest najistotniejsze.

5. Wykonanie techniczne.

Bardzo podobały mi się ujęcia w plenerze i montaż. Jako całość film prezentuje się bardzo dobrze. W konsekwentny sposób utrzymywano spokojny, stonowany klimat filmu.

6. Ogólna ocena.

Il Mare to film, którego główną zaletą jest ciekawa (choć nieodkrywcza i niezaskakująca) fabuła, piękna oprawa muzyczna i ładne zdjęcia. Niby prosta historia – dwójka młodych ludzi, skrzynka na listy i trochę sci-fi ,a wyszedł całkiem udany film. Jako że jest to romans nie oczekiwałam głębi treści czy zwrotów akcji. Jednak w moim odczuciu lepiej dla całości byłoby, gdyby był to melodramat – tragiczne zakończenie bardziej mi pasowało. Jak to coraz częściej się zdarza – Amerykanie zrobili remake Il Mare, czyli Dom nad jeziorem z Keanu Reeves i Sandra Bullock. Moim skromnym zdaniem pierwowzór jest lepszy, gdyż ma w sobie nutkę poetyckiego piękna, natomiast amerykańska wersja to kiczowaty romans z fatalnym zakończeniem (mam tu na myśli umizgi głównych bohaterów) – cóż inna kultura to i inne podejście do miłości. Podsumowując, jeżeli ktoś lubi połączenie romansu z science fiction (czyli np. podobały mu się takie filmy jak Ditto lub Secret) i nie gardzi tytułami utrzymanymi w melancholijnym, stonowanym klimacie, powinien sięgnąć po Il Mare.

Ocena: 7+/10

Trailer

4.6 Billion Year Love

1. Dane podstawowe.Big Bang Love

Tytuł: 4.6 Billion Year Love (46 okunen no koi, 46億年の恋, Big Bang Love, Juvenile A)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2006

Czas trwania: 85 min

Główni aktorzy: Matsuda RyuuheiAndou Masanobu

Gatunek: dramat, kryminał, science fiction, więzienny.

2. Fabuła.

Na podstawie powieści pt. Shounen A Erejii autorstwa Masaki Ato (正木亜都).

Pracujący w barze dla gejów Ariyoshi Jun zostaje napastowany przez jednego z klientów. W akcie zemsty brutalnie go morduje i trafia do więzienia. Na miejscu poznaje agresywnego, młodego człowieka z dziwnymi tatuażami na ciele – Kazuki Shirou. Pomiędzy mężczyznami rodzi się niezwykła więź, fascynacja, jednak wkrótce  Kazuki Shirou zostaje zamordowany, a głównym podejrzanym staje się Ariyoshi Jun.

3. Muzyka.

Minimalistyczna i bardzo stonowana oprawa muzyczna. Nie zwróciłam na nią większej uwagi, a to chyba dobrze świadczy o odpowiednim wpasowaniu się w przedstawiany obraz.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Ciężko mi oceniać realizm przedstawionych postaci. Film jest raczej surrealistyczny, bohaterowie są dość specyficzni, dziwaczni, większości z nich bliżej do pacjentów szpitala psychiatrycznego niż więzienia. Powiedzmy, że aktorzy spisali się przyzwoicie.

5. Wykonanie techniczne.

Pod względem wykonania film jest bardzo specyficzny. Wiele możemy wywnioskować nie tyle ze słów wypowiadanych przez aktorów co raczej z tego co widzimy na ekranie. Ciekawym zabiegiem było prowadzenie kamery tak jakby to widz był uczestnikiem akcji – momentami widzimy wszystko tak jakby kamera była naszymi oczami (ciężko mi to wyjaśnić… to trzeba zobaczyć 🙂 ). Podobało mi się stawianie pytań, udzielanie odpowiedzi związanych ze sprawą morderstwa w formie pisanej. Scenografia jest minimalistyczna do granic możliwości, praktycznie wszystkie pomieszczenia są zaciemnione.

6. Ogólna ocena.

Ciężko mi ocenić 4.6 Billion Year Love. Film na pewno spodoba się widzom, którzy lubią dopowiadać pewne rzeczy, poszukiwać znaczenia w różnych scenach. Nie jest to łatwy w odbiorze tytuł. Przez większą część filmu zastanawiałam się co za schizofrenik go robił, na marginesie – reżyser to Miike Takashi, który znany jest z wyjątkowo oryginalnych produkcji. Znaczenie filmu skupia się na obrazach. Urzekł mnie minimalizm scenografii oraz dziwaczny klimat filmu. Wiele elementów zaskakuje np. obok piramidy widzimy statek kosmiczny, zachowanie naczelnika więzienia, magiczna scena tańca czy też światło przeszywające serce, brak chronologii wydarzeń. Dopiero przy ostatnich scenach zdołałam wyciągnąć pewne wnioski dla siebie. Moja ulubiona scena to: kiedy detektywi odkrywają co się wydarzyło pada pytanie o to jaki jest sens aresztowania tego człowieka? Słyszymy odpowiedź: takie jest prawo. Następnie widzimy naszego aresztanta, a jego twarz zamazuje się. Od razu nasunęło mi się skojarzenie chociażby z ,,Procesem” F.Kafki. Uniwersalny człowiek, którym może być każdy z nas, uwięziony w systemie, z którego nie ma ucieczki, skazany bo takie jest prawo. O czym jeszcze jest 4.6 Billion Year Love? O poszukiwaniu autorytetów, idealizowaniu ich – tak jak w przypadku Ariyoshi Jun. Polecam obejrzeć, gdyż jest to oryginalny, poruszający film.

Ocena: 7+/10

Napisy PL

Ditto

1. Dane podstawowe.donggam

Tytuł: Ditto (donggam, 동감)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2000

Czas trwania: 110 min

Główni aktorzy: Yu Ji TaeKim Ha Neul

Gatunek: romans, science fiction.

2. Fabuła.

Jest rok 1979, studentka So Eun używając radia kontaktuje się z Ji In. Okazuje się, że oboje chodzą do tej samej uczelni, więc postanawiają się spotkać. Niestety mimo, iż dziewczyna czeka na Ji In ten się nie zjawia.  Podobnie Ji In, który czekając wiele godzina w wyznaczonym miejscu nie spotyka So Eun. Wyjaśnieniem tej sytuacji jest niespodziewany fakt – So Eun żyje w 1979 roku a Ji In w roku 2000.

3. Muzyka.

Bardzo subtelna, dobrze wpasowująca się w obraz. Jest trochę klasyki – zwłaszcza pod koniec. Ogólnie pod względem oprawy muzycznej film wypada dobrze.

4. Gra aktorska.

Główni aktorzy spisali się dobrze, realistycznie odzwierciedlili swoje postacie. Nie zwróciłam szczególnej uwagi na kogokolwiek, ot wszyscy (również postacie drugoplanowe) wypadli przyzwoicie.

5. Wykonanie techniczne.

Bez zarzutu.

6. Ogólna ocena.

Film zainteresował mnie fabułą – jest dość oryginalna. Z wiadomych względów jest trochę fantastyki i chociaż odrobinę jest ona przesadzona to film ogląda się z zainteresowaniem. Ditto ma spokojny charakter, a w fabułę wpleciony jest bardzo ciekawy motyw pozostawiania przez każdego człowieka po sobie śladu, śladu, który mimo, iż ktoś już nie żyje wciąż jest wyczuwalny. Jest  to tytuł o trudnym uczuciu ludzi, którzy nie mieli prawa się poznać. Oczywiście jest kilka momentów wzruszających, ale na szczęście nie ma ich zbyt wiele. Co prawda nie podobało mi się dość dramatyczne powiązanie losów głównych bohaterów – mam tutaj na myśli relacje z chłopakiem, który podobał się So Eun – było to dość przekombinowane. Te drobne niedociągnięcia rekompensuje dobre zakończenie – bez zbędnego patosu. Podsumowując film godny polecenia romantykom, w sam raz na przyjemne spędzenie wieczoru.

Ocena: 7/10

Trailer

napisy PL

Secret

bu neng shuo de mi mi

1. Dane podstawowe.

Tytuł: Secret (The Secret That Cannot Be Told, bu neng shuo de mi mi, 不能說的秘密)

Kraj: Tajwan

Rok produkcji: 2007

Typ: Film

Czas trwania: 101 min

Główni aktorzy: Jay ChouLunmei Kwai

Gatunek: tajemnica, romans, muzyczny, science fiction.

2. Fabuła.

Ye Xiang Lun to utalentowany muzycznie chłopak, który właśnie przeniósł się do nowej szkoły. Pewnego dnia słyszy jak ktoś gra na fortepianie nieznany mu utwór. Jak się okazuje osobą ta jest Lu Xiao Yu, która zapytana o nazwę utworu stwierdza, że jest to tajemnica. Mimo, iż dziewczyny często nie ma na zajęciach dwójka młodych ludzi zbliża się do siebie. Lu Xiao Yu uczy Ye Xiang Lun utworu, który grała w chwili ich spotkania, jednak zastrzega by ten nigdy nie odgrywał go na pewnym starym fortepianie. Wkrótce Lu Xiao Yu znika.

Czytaj dalej