No Regret


1. Dane podstawowe.후회하지 않아

Tytuł: No Regret (Huhwihaji anha, 후회하지 않아)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2006

Czas trwania: 113 min

Obsada: Lee Young HoonKim Nam Gil

Gatunek: melodramat, Boys Love (BL)

2. Fabuła.

Sierota, Lee Su-min, wyrusza z prowincji do Seulu, aby podjąć studia na Akademii Sztuk Pięknych. Jednak, aby utrzymać się musi za dnia pracować w fabryce, a nocą dorabia jako kierowca. Niestety zostaje zmuszony do zrezygnowania z pracy w fabryce. Zatrudnia się w ekskluzywnym barze karaoke, gdzie prostytuuje się. W życiu Su-min pojawia się bogaty Song Jae-min, który zaczyna śledzić każdy ruch Su-min.

3. Muzyka.

Film bardzo oszczędny w oprawę muzyczną. Pamiętam zaledwie kilka utworów, które można usłyszeć w kilku decydujących momentach. Ogólnie wyważony soundtrack, jednak uważam, że można było pokusić się o coś bardziej oryginalnego.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Zawsze jestem pełna podziwu dla aktorów/aktorek, którzy podejmują się zagrania ról homoseksualistów. Zwłaszcza w tak hermetycznym społeczeństwie jak Korea Południowa, gdzie odstępstwa ,,od normy” są z trudem tolerowane (chociaż z tego co można przeczytać z relacji naocznych świadków, widać pod tym względem zmiany na lepsze). Dlatego też nie zdziwiło mnie, że odtwórca głównej roli Lee Su-min – Lee Young Hoon (Troubleshooter, nagle zaczął być rozpytywany o to jakiej jest orientacji seksualnej. Uważam, że to w ogóle nie powinno mieć wpływu na postrzeganie danego aktora, zwłaszcza że wykreował bardzo wiarygodną postać, pełną emocji, pasji i pewnego rodzaju wewnętrznego smutku. Chociaż nie wszystkie jego gesty, czy sposób chodzenia i ubierania mi odpowiadał, gdyż momentami elementy te były zbyt stereotypowo gejowskie (a jak szedł z białym pieskiem na rękach, to myślałam, że padnę…). Zupełnie inną postać przedstawił Kim Nam Gil (Bad GuyLovers Vanishedjako Song Jae-min. Silnie skontrastowano obu głównych bohaterów, gdyż Song Jae-min to bogacz, który wiedzie, mogłoby się wydawać, idealne życie. Jednak tak naprawdę jest samotny, a rodzina nie chce przyjąć do świadomości, że jest gejem i próbuje go zmusić do zaaranżowanego ślubu. W filmie występuje sporo postaci drugoplanowych i epizodycznych – przede wszystkim z baru karaoke. Jednak nie są to bohaterowie determinujący działania głównej pary.

5. Wykonanie techniczne.

Uwzględniając niski budżet (100.000$), to film jest naprawdę dobrze wykonany. Dominują długie, statyczne ujęcia, które podkreślają mroczny klimat filmu. Wiele scen ma miejsce nocą, w przyciemnionych pokojach, małych pomieszczeniach. Film dopracowany od strony wizualnej. Zręcznie przedstawiono sceny erotyczne, gdyż nie rażą (no chyba, że ktoś nie toleruje seksu na ekranie, a zwłaszcza w relacjach męsko-męskich).

6. Ogólna ocena.

No Regret promowano jako pierwszy prawdziwy film o gejach w koreańskim kinie,a co za tym idzie – zaszokował publiczność. Abstrahując od tematyki homoseksualnej, film ten jest dobrym, dojrzałym dramatem, który najpierw bawi, by zaraz zasmucić, ale przede wszystkim wciąga widza w mroczne aspekty relacji pomiędzy głównymi bohaterami. Fabuła jest schematyczna i zawiera melodramatyczne elementy, które odkrywcze w romansach nie są, czyli zaaranżowane małżeństwo, nietolerancja rodziny, kontrast postaci (bogaty-biedny) itp. Mimo to zakończenie zaskakuje swoim wydźwiękiem, absurdalnością i eskalacją przemocy. Oglądając No Regret nie można nie oprzeć się wrażeniu, iż tytuł ten przepełniony jest przekonaniem, że lepiej się nie zakochiwać, bo miłość nie może przynieść nic dobrego. Hipotezę tę skrzętnie ukryto np. w fakcie, że w barze karaoke nie zatrudnia się gejów, ponieważ ewentualne zakochanie się w kliencie mogłoby źle wpłynąć na biznes. Jednak i tak najbardziej widoczne jest to w stosunku rodziny Song Jae-min do jego orientacji seksualnej. Moja ulubiona scena jest związana właśnie z rozmową Song Jae-min z ojcem. W zaciemnionej sali konferencyjnej widać jedynie zarysy postaci, nie słyszymy głosu ojca Song Jae-min. Scena ta mogłaby być wypełniona tandetnym, niepotrzebnym dialogiem, ale zamiast tego widzimy jak Song Jae-min wychodzi z windy, jego dłoń krwawi, a w windzie rozbita jest lustrzana ścianka. No Regret polecam zwłaszcza fanom BL oraz mrocznych dramatów ze zdecydowaną reżyserią, dobrą grą aktorską i wiarygodnie zarysowanymi postaciami. Film porusza wiele problemów m.in. aklimatyzacja w nietolerancyjnym społeczeństwie, tragiczna miłość, męska prostytucja, poczucie samotności i niezrozumienia oraz wiele innych.

Ocena: 7+/10

Jedna uwaga do wpisu “No Regret

  1. Ja powiem tylko tyle: Kim Nam Gil w roli geja ^^ Pokaż ciało! Pokaż ciało!! ;))) Tylko zarostu brak … ;(

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s