Prosecutor Princess


1. Dane podstawowe.검사 프린세스

Tytuł: Prosecutor Princess (geomsa peurinseseu, 검사 프린세스, Female Prosecutor Mata Hari)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2010

Liczba odcinków: 16

Czas trwania odcinka: 70 min

Obsada: Kim So YeonPark Si HuHan Jeong SuChoe Song Hyeon

Gatunek: komedia romantyczna, prawniczy

2. Fabuła.

Ma Hye Ri to początkująca pani prokurator, która ukończyła prawo przez wzgląd na takie życzenie ojca. Praca przy biurku nie jest jej szczytem marzeń, więc gdy tylko może spędza czas na zakupach i w dyskotekach. Po odebraniu dyplomu pierwsze co robi to wyjazd na specjalną aukcję markowych butów i galanterii. Na miejscu spotyka przystojnego Seo In U, którego bynajmniej nie poznaje przez przypadek.

3. Muzyka.

W trakcie serii możemy usłyszeć kilka charakterystycznych piosenek. Do gustu przypadła mi zwłaszcza ballada AB Avenue – Lost, a całkiem przyjemnie słuchało mi się Nine Muses – Give me (taka koreańska wersja Britney Spears). Natomiast miałam serdecznie dość Monday Kiz – Goodbye My Princess. To ciągłe „Goodbye, goodbye my princess” i topienie smutków w alkoholu…nie dziękuję. Jednak ogólnie soundtrack udany jak na komedię romantyczną, dostosował się do klimatu serii.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Aktorzy i postacie, w które się wcielili to zdecydowanie najmocniejsze punkty serii. Główną bohaterkę zagrała Kim So Yeon. Zdziwiłam się i to bardzo, gdyż jej postać w Prosecutor Princess jest całkowicie odmienna od tej granej w IRIS. Utwierdziła mnie w przekonaniu, iż żadna rola nie jest jej straszna. Jako rozpieszczona i naiwna Ma Hye Ri wypadła rewelacyjnie. Była bardzo wiarygodna, a jej sposób bycia, zachowanie, wyrazy twarzy naturalne. Podobało mi się, że widzimy jak Ma Hye Ri w trakcie dramy zmienia się, ale stopniowo i z logicznym uzasadnieniem w fabule. Główna rola męska przypadła Park Si Hu. Kolejny Koreańczyk, który urzekł mnie swoim głosem (nic na to nie poradzę ;/). Przez nudniejsze partie dramy przetrwałam przez wzgląd na niego. W rolę prokuratora Yun Se Jun wcielił się Han Jeong Su. Ma Hye Ri była nim zauroczona, a wszyscy określali go mianem przystojnego – według mnie to trochę przesadzone, ale co kto lubi 🙂 Szkoda, że przez całą dramę prezentował tak ubogi zestaw wyrazów twarzy. Ciągle poważny, pracoholik i jedynie z rzadka pokazujący ludzką stronę. Podobnie jak w Secret Garden urzekł mnie Lee Jong Seok, co prawda niewiele czasu antenowego otrzymał, ale i tak miło było na niego popatrzeć. Natomiast przez całą dramę denerwowała mnie Jin Jeong Seon (Choe Song Hyeon), która skrycie podkochiwała się w prokuratorze Yun. Irytował mnie jej sposób mówienia i to, że tak łatwo zawstydzała się drobnostkami. Z postaci mniej istotnych nie mogłam znieść jedynie matki Ma Hye Ri (Yang Hui Gyeong). Nie przemówiła do mnie jej komediowa strona i oryginalny sposób bycia.

5. Wykonanie techniczne.

Nie dopatrzyłam się wielu wpadek – jedyne co rzuciło mi się w oczy to to, że dość niechlujnie nie pilnowano by w odbiciach masek samochodów, lustrach nie było widać mikrofonów, lamp itp. Zwłaszcza w pierwszych odcinkach jest to widoczne. Natomiast na wielką pochwałę zasługują wykorzystane stroje. Nie mogłam się napatrzeć na garderobę bohaterów, a zwłaszcza Ma Hye Ri oraz Seo In U. Pod tym względem wykonano kawał dobrej roboty.

6. Ogólna ocena.

Pierwsze odcinki oferują sporą dawkę rozrywki, gdyż niemądre (by nie powiedzieć głupkowate) zachowanie głównej bohaterki jest zabawne. Jednak szybko zwycięża determinacja by pokazać współpracownikom swoją wartość. I oczywiście nie mam nic przeciwko temu, ale właśnie w tym momencie fabuła stała się nijaka. Sprawy, którymi zajmowała się Ma Hye Ri nie były ciekawe i jeżeli ktoś nie gustuje w dramach prawniczych (np. ja) zanudzi się na śmierć. Do dalszego oglądania zachęciła mnie tajemnicza postać  Seo In U  i jego wielki plan zemsty. Ciekawiło mnie dlaczego chce się zemścić na rodzinie Ma Hye Ri i czego oczekuje od niej. Widza długo trzyma się w niepewności i prawdopodobnie dlatego w trakcie ostatnich odcinków byłam tak rozczarowana. Gdy okazuje się dlaczego Seo In U wprowadził w życie swój misterny plan to powód wydawał mi się on nieadekwatny do budowanego napięcia. Początkowo denerwowały mnie także prześladowcze działania Seo In U względem Ma Hye Ri, chociaż ja osobiście nie miałabym nic przeciwko takiemu prześladowcy 😛 Zakończenie również mnie rozczarowało, ponieważ od komedii romantycznej oczekuję cukierkowego zwieńczenia losów bohaterów, a tutaj otrzymałam rozprawę w ostatnim odcinku…Dramę polecam, ale fanom serii prawniczych, bądź też miłośnikom kogoś z głównej obsady. Ja za tytułami prawniczymi nie przepadam stąd też i niska ocena.

Ocena: 5/10

Jedna uwaga do wpisu “Prosecutor Princess

  1. Z komediami romantycznymi zawsze jest tak, że bawią przez kilka odcinków, a potem denerwują i kończymy je tylko ze względu na przystojnego aktora. Kiedyś, kiedy nie próbowałam wszystkich dram jak lecą, zamiast Prosecutor Princess oglądałam w tym czasie Personal Taste. Teraz pewnie nigdy tej dramy nie obejrzę, jeśli nie dostanę bezpiecznej dawki dwóch odcinków na tydzień – albo skończyłabym ją w dzień, dwa i tylko bym krytykowała, albo ciągnęła przez wiele miesięcy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s