I Am a Dad


1. Dane podstawowe.I Am a Father

Tytuł: I Am a Dad (naneun abbada, 나는 아빠다)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2011

Czas trwania: 99 min

Obsada: Son Byeong HoKim Seung UKim Sae RonChoe Jeong YunIm Ha Ryong

Gatunek: kryminał, dramat, akcja.

2. Fabuła.

Magik Na Sang Man zostaje niesłusznie oskarżony o morderstwo. Do jego skazania przyczynił się skorumpowany policjant Han Jong Sik, którego córka oczekuje przeszczepu serca. Gdy niewinność Na Sang Man wychodzi na jaw , a ten opuszcza więzienie dowiaduje się, że jego córka nie żyje, a żona znajduje się w wegetatywnym stanie po próbie samobójczej. Zdesperowany postanawia zemścić się na Han Jong Sik.

3. Muzyka.

Soundtrack bardzo mi się spodobał, chociaż dopiero pod koniec możemy usłyszeć wiele pięknych, stonowanych motywów, a w scenach bardziej dynamicznych, dobrze wpasowujące się w obraz energiczne, instrumentalne utwory.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Na film wyczekiwałam z niecierpliwością przez wzgląd na Kim Seung U (IRISInto The Fire). Jego bohater to policjant, który kolaboruje z mafią, w zamian za pieniądze na leczenie córki. Przy okazji liczy na znalezienie dawcy organów z nielegalnych źródeł, ponieważ jego córce zostało już niewiele czasu. Muszę przyznać, iż odrobinę zawiodłam się na grze Kim Seung U. Nie wszystkie jego emocje wydawały mi się naturalne, a także brakowało mi determinacji, a nawet szaleństwa w oczach – w końcu jego córka umiera, a ten jest w stanie zrobić dosłownie wszystko byleby ją uratować. Zdecydowanie lepiej wypadł drugi główny bohater, czyli niesłusznie skazany za morderstwo – magik Na Sang Man (w tej roli Son Byeong Ho). Zrobił na mnie piorunujące wrażenie jako człowiek, który stracił wszystko, a jedyne co mu pozostało to zemsta. Jego spokojne, szczęśliwe życie zamieniło się w piekło przez to, że był w nieodpowiednim miejscu i czasie. Z postaci drugoplanowych zapamiętałam dwie bohaterki – Su Gyeong (Choe Jeong Yun), czyli osobę odpowiedzialną za przekonywanie rodzin do zgody na transplantację (niemiłosiernie mnie irytowała cały film) oraz Han Min Ji (Kim Sae Ron) – córka Han Jong Sik, ale z racji stanu w jakim się znajdowała nie miała okazji się wykazać.

5. Wykonanie techniczne.

Film jest surowy, utrzymany w dość mrocznym klimacie, wiele scen ma miejsce w starych magazynach, małych pomieszczeniach. Od razu widać różnicę pomiędzy posępnym światem, w którym obracają obaj ojcowie (główni bohaterzy) a jasnymi salami szpitalnymi, w których jeden dogląda córki, a drugi żony. Sporo scen brutalnych, ale jak na takie kino nie jest krwawy.

6. Ogólna ocena.

Niestety moje nadzieje związane z tym tytułem były większe. Fabuła jest interesująca i byłam ciekawa zakończenia. Jednak sama historia jest grubymi nićmi szyta, jest  w niej kilka mało realistycznych zbiegów okoliczności (kwestia z przeszczepem, wspólny szpital) i sytuacji (np. wypadek samochodowy Han Jong Sik, ostatnia scena na dachu szpitala). Mimo to akcja jest dynamiczna, sporo się dzieje, a film szybko i przyjemnie się ogląda, ponieważ nie nuży. Gra aktorów dobra, ale bez fajerwerków, ładna oprawa muzyczna, zdjęcia, kadrowanie i generalnie montaż. Solidna historia o dwóch zdesperowanych ojcach. Ocena ich postępowania pozostawiona została widzom, gdyż nie da się jednoznacznie ich ocenić. Zakończenie przekombinowane, ale odpowiednie w kontekście całego filmu. Polecam fanom koreańskich kryminałów i filmów akcji.

Ocena: 7/10

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s