Breathless


1. Dane podstawowe.똥파리

Tytuł: Breathless (ttongpari, 똥파리, ddongpari)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2008

Czas trwania: 130 min

Obsada: Yang Ik JunLee HwanKim Kkot Bi

Gatunek: akcja, dramat.

2. Fabuła.

Sang Hun jest gangsterem, który zajmuje się zbieraniem pieniędzy należnym lichwiarzom. Jego życie, już od dzieciństwa, przepełnione jest przemocą. Przypadkowo poznaje niezależną i butną licealistkę – Yeon Hui. Początkowo ich znajomość jest pełna niechęci, jednak z czasem przeradza się w niezwykły rodzaj przyjaźni.

3. Muzyka.

Rzadko kiedy możemy usłyszeć jakiś motyw muzyczny w tle, a jedyny jaki mi utkwił w pamięci to ten wykorzystany w ostatniej scenie.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Film powstał głównie dzięki Yang Ik Jun, który zagrał zarówno główną rolę męską, napisał scenariusz oraz zajął się reżyserią (by pozyskać fundusze na film sprzedał nawet dom…). Jako Sang Hun był przerażająco wiarygodny. Już dawno nie spotkałam się z tak charakterystycznym i wyrazistym głównym bohaterem. Przez wzgląd na jego profesję, stosowaną przemoc i słownictwo widz raczej daleki jest od sympatyzowania z nim. Mimo to widzimy jak usilnie próbuje uciec od bestii, którą się stał – poprzez znajomość z licealistką, bądź też relacje z siostrzeńcem. W dzieciństwie był świadkiem przemocy, a teraz sam sprawia innym ból. Zwieńczenie jego losów spowodowało, iż było mi go po prostu żal…Sang Hun to bohater wielopłaszczyznowy. Z jednej strony jest bezwzględnym bandytą, ale z drugiej człowiekiem, który pod maską zobojętnienia skrywa wulkan uczuć. Rola licealistki przypadła Kim Kkot Bi. Jako buntownicza dziewczyna, dźwigająca na swych barkach obowiązki gospodyni domowej, opiekunki rozchwianego emocjonalnie ojca i uczennicy – spisała się świetnie, wiarygodnie zaprezentowała swoją bohaterkę. Nie sposób nie wspomnieć także o Lee Hwan, wcielającego się w rolę brata wspomnianej uczennicy. Pierwsze co mi się rzuciło w oczy to kontrast pomiędzy tym jak traktuje swoją siostrę, jak się nad nią wywyższa i poniża, a jak zachowuje się względem nowego pracodawcy i kolegów po fachu.

5. Wykonanie techniczne.

Mimo braku doświadczenia reżyserskiego film podobał mi się także od strony technicznej. Pod tym względem film jest ,,surowy”, momentami statyczny, ale jako całość (przez wzgląd na wiele scen przemocy ) obraz jest dynamiczny. Dobrze odzwierciedlono niski status społeczny bohaterów, np. przyłożono się do znoszonych ubrań, wystroju wnętrz itp.

6. Ogólna ocena.

Breathless to film brutalny, pełen wulgaryzmów, bardzo dosadny w odbiorze. Co wrażliwsi widzowie zapewne będą zdegustowani bezwzględnością czynów głównego bohatera i jego podejściem do utartych zachowań społecznych. Widać to dobitnie po scenie uderzenia licealistki (w końcu kobiety), dziewczyna padła jak martwa, a temu nawet powieka nie drgnęła. Do tego film jest przygnębiający. Niewiele znam filmów, które w większym stopniu ukazują marazm i beznadziejność życia ludzkiego (jedyny tytuł jaki nasuwa mi się na myśl to Address Unknown). Przez cały film miałam wrażenie, iż Sang Hun pragnie oderwać się od roli, którą przyszło mu odgrywać w życiu. Pretekstem okazuje się znajomość z licealistką, która również na własnej skórze doświadczyła co oznacza przemoc w rodzinie. Jednak, wspomniana ucieczka, nie jest taka prosta. Trudno zerwać z obecnym trybem życia, kiedy nie zna się smaku innego…Praktycznie każdy bohater naznaczony jest piętnem przemocy, gdyż albo byli jej ofiarami, albo sami ją sprawiali. Najbardziej poruszyły mnie dwie sceny. Pierwsza to przy rzece, gdy Sang Hun ukazuje swoją ,,ludzką stronę” i daje upust drzemiącym w nim emocjom. Druga to ostatnia scena, gdy widzimy jak twarz brata uczennicy staje się twarzą Sang Hun. Mimo iż początkowo wydaje się, że poznajemy całkowicie odmiennych bohaterów, pod koniec widać, iż z ich losów można by ułożyć kolejne etapy życia każdego z nich – w dzieciństwie doświadczenie przemocy i w efekcie rozbita rodzina, w fazie dojrzewania brak perspektyw i zajęcie się szemranymi interesami, jako dojrzały człowiek eskalacja przemocy i przyczynienie się do tragedii bliskich, by w końcu, już jako stary, zniedołężniały człowiek, odpokutować za swoje czyny, żyć w bólu, poczuciu winy i umrzeć w osamotnieniu. Przygnębiające? Owszem, ale ileż osób wiedzie takie życie. Mimo wszystko jest jeden, maleńki promyk nadziei, który przedstawia Breathless. Widzimy jak zapoczątkowany przez Sang Hun proces normalizowania życia (poprzez spotkanie najbliższych mu osób w przedszkolu) przynosi efekty i możemy jedynie domyślać się, że dzięki temu wywalczył namiastkę normalności dla siostrzeńca i bliskich mu osób. Gorąco polecam zapoznać się z tym tytułem, gdyż naprawdę warto.

Ocena: 8+/10

Trailer

Jedna uwaga do wpisu “Breathless

  1. Ik-joon Yang swój film „Breathless” wyprodukował, napisał scenariusz, wyreżyserował, a nawet zagrał główną rolę (a ten sprzedany dom żeby sfinalizować produkcję robi wrażenie :). Stworzył przejmujący obraz o bólu, cierpieniu, i jednocześnie tlącej się jak mały płomień nadziei. Historia człowieka, który przez życie idzie z wściekłością i agresją wypisaną na Świetny film, też mu dałem 8/10 🙂 Pozdrawiam

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s