Mother


1. Dane podstawowe.Madeo

Tytuł: Mother (madeo, 마더)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2009

Czas trwania: 128 min

Obsada: Kim Hye JaWon Bin Jin Gu

Gatunek: dramat, kryminał.

2. Fabuła.

Do Jun jest niepełnosprawny umysłowo, wychowuje go samotnie matka. Gdy w okolicy dochodzi do morderstwa młodej dziewczyny, na podstawie zebranych dowodów, podejrzenie pada na Do Jun. Hye Ja, matka chłopaka, wierzy w jego niewinność i postanawia zrobić wszystko by odnaleźć prawdziwego zabójcę.

3. Muzyka.

Oprawa muzyczna nie jest przesadnie eksponowana, ale w tych ujęciach, w których ją wykorzystano, brzmi świetnie i dobrze odzwierciedla daną sytuację.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Kim Hye Ja jako tytułowa matka była po prostu rewelacyjna. Nie znajduję innego słowa, które mogłoby wyrazić mój zachwyt nad wykreowaną przez nią postacią. Z jednej strony Hye Ja odrzuca swoją chorobliwą miłością i opiekuńczością względem syna. Wydaje się, że (być może nie zdając sobie z tego sprawy) jeszcze bardziej krzywdzi przez to lekko upośledzonego syna. Jednak istnieje także druga twarz matki – czyli zdeterminowana kobieta, która zrobi dosłownie wszystko by ochronić dziecko i udowodnić, że jest niewinne. Widz staje się świadkiem jej przemiany z gospodyni domowej w detektywa. W rolę syna wcielił się Won Bin (The Man From NowhereTae Guk Gi: The Brotherhood of War). Zaprezentował się bardzo dobrze. Rola Do Jun na pewno była wymagająca, a jak to bywa przy graniu postaci z problemami natury mentalnej, łatwo o przesadę i śmieszność postaci – ale Won Bin nie wpadł w tę pułapkę. Tym filmem aktor chyba każdego przekona, że nie jest jedynie ,,ładnym chłopcem”, ale przede wszystkim dobrym aktorem. Z postaci drugoplanowych, których jest niewiele, najbardziej zapamiętałam Jin Gu (A Bittersweet LifeA Dirty Carnival) jako Jin Tae, gdyż jego bohater był bardzo wyrazisty.

5. Wykonanie techniczne.

Bardzo dobre. Sporo scen ma świetny klimat niepokoju i są dość mroczne np. ujęcia w deszczu, nocą. Mnie osobiście całkowicie urzekła scena z początku i końca filmu, czyli te na polu i taniec matki – genialne, podobnie jak ostatnia w autobusie.

6. Ogólna ocena.

Mother to bardzo dobry koreański kryminał, chociaż wg mnie zdecydowanie więcej w nim dramatu. Jeżeli spojrzeć na film z perspektywy zakończenia to może dziwić kontrast pomiędzy dość spokojnym, obyczajowym, okraszonym czarnym humorem początkiem (chyba najbardziej zapamiętałam scenę, w której matka mówi o tym, że jeżeli chce się popełnić samobójstwo środkami chemicznymi to najlepiej wybrać te markowe), a wieloznacznym, naznaczonym tragedią zakończeniem. Film w trakcie znacznie ,,przyspiesza”, akcja staje się bardziej dynamiczna. Bohaterowie nie są jednopłaszczyznowi, poznajemy ich różne strony, motywy działania. A zakończenie wywarło na mnie ogromne wrażenie. Od razu innego wymiaru nabierają słowa matki dotyczące akupunktury i tego, że aby pozbyć się bólu serca należy wbić igłę w udo. Film polecam dojrzałym widzom, którzy lubują się w wielopłaszczyznowych konstrukcjach postaci i niebanalnej fabule.

Ocena: 7+/10

Trailer

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s