Ditto

1. Dane podstawowe.donggam

Tytuł: Ditto (donggam, 동감)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2000

Czas trwania: 110 min

Główni aktorzy: Yu Ji TaeKim Ha Neul

Gatunek: romans, science fiction.

2. Fabuła.

Jest rok 1979, studentka So Eun używając radia kontaktuje się z Ji In. Okazuje się, że oboje chodzą do tej samej uczelni, więc postanawiają się spotkać. Niestety mimo, iż dziewczyna czeka na Ji In ten się nie zjawia.  Podobnie Ji In, który czekając wiele godzina w wyznaczonym miejscu nie spotyka So Eun. Wyjaśnieniem tej sytuacji jest niespodziewany fakt – So Eun żyje w 1979 roku a Ji In w roku 2000.

3. Muzyka.

Bardzo subtelna, dobrze wpasowująca się w obraz. Jest trochę klasyki – zwłaszcza pod koniec. Ogólnie pod względem oprawy muzycznej film wypada dobrze.

4. Gra aktorska.

Główni aktorzy spisali się dobrze, realistycznie odzwierciedlili swoje postacie. Nie zwróciłam szczególnej uwagi na kogokolwiek, ot wszyscy (również postacie drugoplanowe) wypadli przyzwoicie.

5. Wykonanie techniczne.

Bez zarzutu.

6. Ogólna ocena.

Film zainteresował mnie fabułą – jest dość oryginalna. Z wiadomych względów jest trochę fantastyki i chociaż odrobinę jest ona przesadzona to film ogląda się z zainteresowaniem. Ditto ma spokojny charakter, a w fabułę wpleciony jest bardzo ciekawy motyw pozostawiania przez każdego człowieka po sobie śladu, śladu, który mimo, iż ktoś już nie żyje wciąż jest wyczuwalny. Jest  to tytuł o trudnym uczuciu ludzi, którzy nie mieli prawa się poznać. Oczywiście jest kilka momentów wzruszających, ale na szczęście nie ma ich zbyt wiele. Co prawda nie podobało mi się dość dramatyczne powiązanie losów głównych bohaterów – mam tutaj na myśli relacje z chłopakiem, który podobał się So Eun – było to dość przekombinowane. Te drobne niedociągnięcia rekompensuje dobre zakończenie – bez zbędnego patosu. Podsumowując film godny polecenia romantykom, w sam raz na przyjemne spędzenie wieczoru.

Ocena: 7/10

Trailer

napisy PL

Otomen

1. Dane podstawowe.オトメン

Tytuł: Otomen (オトメン)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2009

Liczba odcinków: 12

Czas trwania odcinka: 45 min/54 min

Główni aktorzy: Okada MasakiKaho

Gatunek: komedia, romans.

2. Fabuła.

Na podstawie mangi pod tym samym tytułem autorstwa Kanno Aya (菅野文).

Masamune Asuka to wysoki,przystojny, odważny i wysportowany zawodnik kendo, a przynajmniej utwierdza innych o swoich prawdziwie męskich cechach. W rzeczywistości Asuka to otomen i kiedy nikt nie widzi zajmuje się typowo dziewczęcymi rzeczami, czyli gotuje, szyje, sprząta, czyta mangi shojo. Chłopak ze wszystkich sił stara się ukryć ten fakt zwłaszcza przed swoją matką, która robi wszystko by jej syn był najbardziej męskim mężczyzną. Jej starania wymusił ojciec Asuki, który opuścił rodzinę mówiąc, iż zawsze chciał być kobietą. W klasie Asuki pojawia się nowa uczennica – Miyakozuka Ryo- dziewczyna odważna i bardziej męska niż Asuka. Spotkanie obojga sprawia, że tajemnica chłopaka staje przed widmem wyjścia na światło dzienne…

Czytaj dalej

Sad movie

1. Dane podstawowe.

Tytuł: Sad movie (새드무비)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2005

Czas trwania: 108 min

Główni aktorzy: Yeom Jeong ACha Tae HyeonSin Min AIm Su JeongJeong U SeongSon Tae YeongYeo Jin GuLee Gi U

Gatunek: dramat, romans, obyczajowy.

2. Fabuła.

Film opowiada losy ośmiu osób, których losy luźno są ze sobą powiązane. Poznajemy niemą dziewczynę z poparzoną twarzą, która nie ma odwagi wyznać swoich uczuć poznanemu artyście. Z kolei siostra dziewczyny żyje w ciągłym niepokoju o swojego ukochanego, który jest strażakiem. Wspomniany strażak od dłuższego czasu pragnie oświadczyć się partnerce, jednak wciąż nie może znaleźć dogodnej chwili. Kolejnym bohaterem jest młody mężczyzna, który by się dorobić i zaimponować dziewczynie zakłada firmę pomagającą klientom w zrywaniu związków. Ostatnią parą bohaterów są matka i syn, którzy mają problemy ze swoimi relacjami, komunikacją między sobą.

Czytaj dalej

Hanazakari no kimitachi e

1. Dane podstawowe.Hana Kimi

Tytuł: Hanazakari no kimitachi e (花ざかりの君たちへ, Hana Kimi)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2007

Liczba odcinków: 12

Czas trwania odcinka: 54 min

Główni aktorzy: Horikita MakiOguri ShunIkuta Touma

Gatunek: komedia, romans, szkoła, przyjaźń, sport.

2. Fabuła.

Na podstawie mangi o tym samym tytule autorstwa Nakajou Hisaya.

Sano Izumi  w wyniku kontuzji porzuca karierę sportową skoczka wzwyż. Ashiya Mizuki, która jest wielką fanką Sano i jednocześnie obwinia siebie za kontuzję idola, postanawia przekonać go do powrotu na stadion. W tym celu przeprowadza się z USA do Japonii i zapisuje się do tej samej szkoły, do której uczęszcza Sano. Sprawa niestety nie jest taka prosta, gdyż były sportowiec uczęszcza do szkoły dla chłopców. Jednak dla Mizuki nie ma rzeczy niemożliwych – przebiera się za chłopaka i dostaje się do szkoły swojego idola. Zrządzeniem losu zamieszkują nawet w tym samym pokoju. Drama opowiada losy tej dwójki, starania Mizuki by ukryć swoją płeć, a w tle poznajemy zażartą rywalizację o dominację w szkole toczoną przez trzy akademiki.

3. Muzyka.

Szczerze powiedziawszy soundtrack nie przykuł mojej uwagi. Strona muzyczna pozostała całkowicie anonimowa i pod tym względem określiłabym Hana Kimi jako typowo „dramowa”.

4. Gra aktorska.

Horikita Maki jako Ashiya Mizuki pasowała mi do tej roli i od początku przekonała mnie do swojej postaci. Niestety nie mogę tego samego powiedzieć o Oguri Shun jako Sano Izumi. Jego bohater był denerwujący i zachowywał się jak obrażona dziewoja, ciągle niezadowolony – a gra aktorska niestety nie była porywająca. Ogromnym plusem dramy jest Ikuta Touma jako Nakatsu Shuuichi – jego postać jest bardzo dobrze skonstruowana i przede wszystkim zagrana. W związku z tym, iż jest to drama typowo szkolna nie brak tutaj mnóstwa postaci drugoplanowych. Z tego co pamiętam wszyscy wywiązali się przyzwoicie ze swojego zadania – zwłaszcza w scenach komediowych.

5. Wykonanie techniczne.

Przyzwoicie, zwłaszcza iż drama utrzymana jest w charakterystycznym mangowym klimacie.

6. Ogólna ocena.

Z góry przepraszam za krótką i niepełną ocenę, ale dramę tę widziałam dawno temu. Wpis zostanie uzupełniony, jeżeli obejrzę ją ponownie.

Hana Kimi jako romans wypada słabo, jak dla mnie gdyby wyciąć go to nie wpłynąłby ten fakt ujemnie na moją ocenę serii. Atutem dramy jest jej strona komediowa i to ona najbardziej mi przypadła do gustu. Zmagania pomiędzy klanami są przezabawne, często niepozbawione absurdu i groteski. Nie zabrakło odniesień do japońskiej kultury masowej. Pod tym względem dramę ogląda się bardzo przyjemnie, a fabuła nie jest aż taka istotna (w końcu ileż dram opiera się na schemacie „przebieranek”). Jest to z pewnością seria lekka, łatwa i przyjemna, nastawiona przede wszystkim na zagwarantowanie rozrywki widzowi. Hana Kimi z pewnością spodoba się osobom, które szukają niezobowiązującej rozrywki z romansem w tle.

Ocena: 7/10

Itaewon Salinsageon

1. Dane podstawowe.he Case of Itaewon Homicide

Tytuł: Itaewon Salinsageon (이태원 살인사건, The Case of Itaewon Homicide, Itaewon Murder Case)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2009

Czas trwania: 108 min

Główni aktorzy: Jang Geun SeokSin Seung HwanJeong Jin Yeong

Gatunek: kryminał, tajemnica, dramat, thriller.

2. Fabuła.

Historia na podstawie prawdziwych wydarzeń.

Jest rok 1997. Jo Jung Pil zostaje znaleziony martwy w toalecie pewnej fast-food’owej restauracji. Prokurator Park musi dowieść, który z dwójki podejrzanych Amerykanów dokonał zbrodni – Alex czy Pearson, gdyż wzajemnie obarczają się.

3. Muzyka.

W filmie niewiele utworów możemy  usłyszeć. Muzyka została w większości pominięta.

4. Gra aktorska/Bohaterowie.

Jang Geun Seok jako Pearson oraz Sin Seung Hwan jako Alex wypadli wiarygodnie i chociaż  angielski pierwszego był dość sztuczny to ogólnie nie można się czepiać odegrania roli. Bardzo podobała mi się postać prokuratora Park’a, w którą wcielił się Jeong Jin Yeong – kawał bardzo dobrej gry. Pozostali to tak naprawdę postacie drugoplanowe, które dobrze się spisały.

5. Wykonanie techniczne.

Bez zarzutu, chociaż wydaje mi się, że fontanna krwi z dźgnięć nożem była odrobinę przesadzona.

6. Ogólna ocena.

Mimo dość ubogiej fabuły, która de facto skupia się tylko na jednym wydarzeniu film ogląda się z zaciekawieniem i pragnie się dowiedzieć kto był zabójcą. Jang Geun Seok pasował mi do roli mordercy i momentami wyglądał na obłąkanego. Plus dla niego za realizm postaci. Itaewon Salinsageon to dobry thriller, chociaż nie ma wartkiej akcji nie dłuży się. Zakończenie jest zaskakujące i ukazuje jak łatwo oszukać wymiar sprawiedliwości. Z reguły filmy oparte na prawdziwych wydarzenaich warto obejrzeć chociażby przez wzgląd na ten fakt, podobnie jest i  z tym tytułem.

Ocena: 6/10

Polskie napisy [mojego autorstwa]

Trailer

IRIS

1. Dane podstawowe.아이리스

Tytuł: IRIS (Shiri, 아이리스)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2009

Liczba odcinków: 20

Czas trwania odcinka: 70 min

Główni aktorzy: Lee Byeong HeonKim Tae HuiJeong Jun HoKim So Yeon

Gatunek: akcja, dramat, tajemnica, służby specjalne, romans.

2. Fabuła.

Kim Hyeon Jun oraz Jin Sa U są dla siebie jak bracia, razem odbywają służbę w wojsku oraz zostają zwerbowani jako agenci specjalni do tajnej organizacji NSS, która ma na celu ochronę kraju. Obaj również zakochują się w tej samej kobiecie – Choe Seung Hui – agentce NSS. Po odpowiednim szkoleniu Kim Hyeon Jun zostaje wysłany na Węgry ze swoją pierwszą, samodzielną misją , która całkowicie odmieni jego życie. Ma on zamordować premiera Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Kim Seon Hwa i Park Cheol Yeong są północno-koreańskimi agentami, mają na celu ochronę premiera  podczas jego wizyty na Węgrzech. Poznajemy także Vick’a – zabójcę, który poszukuje listy IRIS.

3. Muzyka.

Soundtrack bardzo udany. Podobały mi się zwłaszcza utwory stylizowane na chóry gotyckie czy też muzykę klasyczną. Wielki plus za możliwość usłyszenia w przedostatnim odcinku Mozart – Requiem d-moll (KV 626) (Lacrimosa). Jedyny dźwięk, który mnie denerwował to motyw, który często się pojawiał z takim charakterystycznym, rytmicznym  „pyknięciem”.

4. Gra aktorska.

Lee Byeong Heon widziałam do tej pory jedynie w filmie A Bittersweet Life, gdzie bardzo mi się podobała jego gra. W IRIS spisał się bardzo dobrze i jest mocnym punktem dramy podobnie jak Jeong Jun Ho. Postać Choe Seung Hui (w tej roli Kim Tae Hui) nie przypadła  mi do gustu – niestety nie przekonała mnie do swojej bohaterki, raczej po raz kolejny przekonuję się, iż rzadko można spotkać w dramach oryginalne postacie żeńskie. Sprawa ma się podobnie z Kim So Yeon jako Kim Seon Hwa. Z postaci drugoplanowych pozytywnie zaskoczył mnie T.O.P jako zabójca Vick. I chociaż jego rola ograniczała się do chodzenia i wymachiwania bronią wypadł wiarygodnie, gdyż ma twarz mordercy oraz bardzo oryginalny (jak na Azjatę) niski, męski głos. Podobała mi się także rola Kim Seung U jako agenta z Północy, bardzo wiarygodnie przedstawił swojego bohatera. Wg mnie zupełną pomyłką jest postać tego dziwacznego lekarza (patologa) z NSS, aktor (niestety nie doszukałam się jego nazwiska) i jego miny nie pasowały mi do tej dramy.

5. Wykonanie techniczne.

Sceny walk, strzelaniny, pościgi trzymają wysoki poziom. Do tego fabuła ma miejsce w kilku krajach – Węgry, Korea (Południowa i Północna), Chiny, Japonia. Widać, że wyłożono spore środki pieniężne na realizację dramy. Co prawda dopatrzyłam się kilku wpadek, jak na przykład (ok 8-9 odcinka) wyraźnie widać mikrofon, czy też odbicie kamery i operatora w drzwiach ze szkła i w ostatnim odcinku w lustrze. Jednak są to drobne potknięcia, ogólnie pod względem wykonania IRIS wypada bardzo dobrze.

6. Ogólna ocena.

Fabuła dopiero od około 8-9 odcinka mnie wciągnęła i zainteresowała. Wcześniej było po prostu nudno i oglądałam przez wzgląd na myśli, że „pewnie zaraz się rozkręci”. Jest kilka niejasności w fabule np. jakim cudem Kim Hyeon Jun wydostał się tylko w piżamie (!)  bez pieniędzy, paszportu z Węgier? Wykonanie techniczne dramy cieszy oko i to jest jeden z głównych plusów. Gra aktorska dobra, muzyka również. Cieszę się, że autorzy nie obawiali się zabijać istotnych postaci. Za jeden z minusów uważam fakt, że dwie bardzo dobre agentki (jedna z Północy jedna z Południa) zakochują się w facecie i nagle stają się bezbronnymi dziewczynkami, które działają nieracjonalnie i głupio (chociażby zachowanie Choe Seung Hui, kiedy to sama kilkakrotnie wybiera się na niebezpieczne misje). Denerwowało mnie także mieszanie języków podczas dialogów – przepraszam bardzo, ale chyba Koreańczycy są w stanie nauczyć się kilku zdań po angielsku. Fakt ten przeszkadzał mi zwłaszcza pod koniec dramy, gdy pojawili się agenci IRIS z innych krajów – oni mówią po angielsku, a ich szefowie po koreańsku i oni wszystko rozumieją… coś tu nie grało. Również zdecydowanie za wiele miejsca poświecono retrospekcjom. Tak czy inaczej IRIS to dobra drama akcji z rozbudowaną fabułą. Zakończenie dobre, druga seria ma się pojawić pod koniec tego roku i pewnie sięgnę po nią, gdyż wiele istotnych wątków nie zostało wyjaśnionych. Polecam fanom dram akcji z romansem w tle.

Ocena: 7/10

Drama licencjonowana w Polsce

Trailer

Five Senses of Eros

five_senses_of_eros-p2

1. Dane podstawowe.

Tytuł: Five Senses of Eros (ogamdo, 오감도)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2009

Czas trwania: 128 min

Główni aktorzy: Cha Hyeon JeongBae Jong OkKim Hyo JinSong Jung GiKim Dong UkLee Si YeongJang HyeokEom Jeong HwaKim Gang USin Se GyeongKim Su RoKim Min SunJeong Ui CheolCha Su Yeon

Gatunek: dramat, romans, obyczajowy, erotyczny.

UWAGA! Film dozwolony od lat 18.

2. Fabuła.

Film składa się z 5 niepowiązanych fabularnie historii. Każda z nich przedstawia osobliwe (mniej lub bardziej zrozumiałe) tytułowe pojęcie „Erosa”, miłości również tej fizycznej. Historie te noszą następujące tytuły:

  • Jego obawa.
  • Jestem tutaj.
  • 33 mężczyzna.
  • Koniec i początek.
  • Uwierz chwili.

Czytaj dalej

Bad Guy

1. Dane podstawowe.nappeun namja

Tytuł: Bad Guy (nappeun namja, 나쁜 남자)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2010

Liczba odcinków: 17

Czas trwania odcinka: 70 min

Główni aktorzy: Kim Nam GilHan Ga InOh Yeon SuKim Jae Wook.

Gatunek: dramat, tajemnica, romans.

2. Fabuła.

Shim Gun Wook jest kaskaderem, a w dzieciństwie przeżył wiele nieszczęścia. Otóż jako mały chłopiec został odebrany swoim rodzicom i wmówiono mu, iż nazywa się Hong Tae Seong oraz jest synem właściciela firmy Haeshin Group. Niestety wkrótce bezwzględna rodzina wyrzuca Gun Wook na bruk, gdyż zaszła „pomyłka” i odnaleziono prawdziwego Hong Tae Seong. Shim Gun Wook trafił do sierocińca, a blizna na plecach ciągle przypomina mu wydarzeniach feralnego dnia, gdy wyrzucono go na ulicę. Już jako dorosły mężczyzna postanawia zemścić się członkach rodziny Hong. W tym celu zbliża się do dzieci  prezesa Hong Mo Ne , Hong Tae Ra i „czarnej owcy” rodziny Hong Tae Seong. Shim Gun Wook poznaje również powiązaną z rodziną Hong – Moon Jae In, która ma przygotowany  plan zemsty na swoim byłym narzeczonym – starszym synu prezesa Hong. By dokonać zemsty Moon Jae In postanawia poślubić Hong Tae Seong, przypadkowo bierze za niego Shim Gun Wook, a między obojgiem rodzi się uczucie.

3. Muzyka.

Soundtrack jest rewelacyjny. Zarówno melodie jak i spokojne ballady bardzo dobrze wtapiają się w tło i tworzą niesamowity klimat. Polecam zwłaszcza utwór Jung Yeop -Thorn Flower oraz z dobrze dopasowanym do fabuły dramy tekstem Kim Yeon Woon – Sometimes I Cry Alone.

4. Gra aktorska.

W „Bad guy” pierwszy raz spotkałam się z Kim Nam Gil – i szczerze to bardzo chętnie obejrzę więcej tytułów z jego udziałem. Mimo, iż nie jest typowym „przystojniakiem” ma w sobie coś przykuwającego uwagę. Jako człowiek pragnący zemsty, zdeterminowany by dokończyć swoje dzieło był niebywale wiarygodny,a  wszelkie jego emocje pozostawiały niesamowite wrażenie. Osobiście urzekła mnie chemia jak wytworzyła się między Shim Gun Wook (czyli Kim Nam Gil) i Hong Tae Ra (czyli Oh Yeon Su). Wspomniana pani wypadła bardzo dobrze i jest jedną z moich ulubionych postaci w dramie. Han Ga In jako Moon Jae In także spisała się przyzwoicie. Do tego należałoby wspomnieć również o innych postaciach. Początkowo dziwnie oglądało mi sie Kim Jae Wook jako Hong Tae Seong, gdyż po „Antique Bakery” przypięłam mu łatkę „aktora pasującego do roli homoseksualisty”. Jednak im dalej w fabułę tym bardziej przekonywałam się do jego postaci, która na swój sposób była chyba najtragiczniejsza i najmniej potrafiła sobie poradzić z problemami. Chciałabym podkreślić rewelacyjną rolę Kim Hye Ok jako Pani Shin. Ta kobieta jest stworzona do grania wiedźm. Bardzo realistycznie przedstawiła kobietę bez skrupułów, zimną i bezwzględną w swoich poczynaniach. Zarówno wybuchy gniewu jak i rozpaczy czy też szaleństwa – genialna postać. Jedyna postać, która mnie irytowała to Hong Mo Ne – w tej roli Jung So Min (zapewne szerzej znana dzięki głównej roli w dramie Mischievous Kiss). Mo Ne to typowa księżniczka, rozpuszczona przez bogatych rodziców, która tupie nóżką gdy zabierze się jej zabawki, ale nie można odmówić, iż skoro tak miała wyglądać ta rola to została przedstawiona dobrze.

5. Wykonanie techniczne.

Bez zarzutu. Jest sporo lokacji, zarówno w plenerze jak i w pomieszczeniach, które widać, że zostały dopracowane. Jedyne co mnie czasami drażniło to niezrozumiałe drżenie kamery (jednak nie było ono częste)- chyba pan operator bywał zmęczony na planie. Muszę wspomnieć o strojach, które są rewelacyjne, bardzo eleganckie – zwłaszcza w przypadku Hong Mo Ne  i Hong Tae Ra.

6. Ogólna ocena.

Nie obawiam się stwierdzić, iż „Bad guy” to najlepsza drama 2010 roku. Żałuję, że z powodu powołania do wojska Kim Nam Gil dramę skrócono z 20 do 17 odcinków. Chociaż spotkałam się z komentarzami, iż z tego powodu twórcy się spieszyli i zrobili byle jakie zakończenie – nie zgadzam się z ta opinią. Od pierwszych odcinków wiadomo jak zakończą się losy głównego bohatera, gdyż ciągle podkreśla, iż kiedy dokona swojej zemsty poniesie konsekwencje swoich czynów. Co prawda okoliczności zakończenia są dość zaskakujące i faktycznie można było chyba odrobinę je zmienić, ale tak czy inaczej podobało mi się, a ostatnia scena jest po prostu kapitalna, gdyż jest tak jakby podsumowaniem życia Shim Gun Wook, który nie wiedział kim tak naprawdę jest. Jedyne co jest na minus (drobny minus : D) to tytuł, który mi nie pasuje, gdyż główny bohater nijak ma się do określenia go jako zły, ponieważ tak naprawdę był dobrym człowiekiem z tragiczną przeszłością. Już bardziej odpowiednie wydaje mi się określenia człowiek zemsta – bądź coś podobnego. Podobał mi się przewijający przez całą dramę motyw masek, który okazał się bardzo istotny dla zwieńczenia fabuły. Nie rozpisując się już więcej wspomnę jedynie o dynamicznej, wciągającej od pierwszego odcinka fabule i genialne rozwiązanie głównych wątków. Drama w bardzo dobry sposób przedstawia jak wyrządzone w młodości krzywdy potrafią determinować całe życie, a zemsta bywa mieczem obosiecznym. Moim zdaniem jest to jedna z tych dram, które trzeba obejrzeć i samemu wyrobić sobie opinię na jej temat, polecam gorąco, gdyż naprawdę warto.

Ocena: 10/10

Opening