Tokyo Sonata


1. Dane podstawowe.

Tytuł: Tokyo Sonata (トウキョウソナタ)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2008

Typ: Film

Czas trwania : 119 min

Główni aktorzy: Kagawa TeruyukiKoizumi KyoukoKoyanagi YuuInowaki Kai

Gatunek: dramat, familijny, obyczajowy.

2. Fabuła.

Sasaki Ryuuhei to przeciętny mężczyzna, który wiedzie satysfakcjonujące życie.  Jest solidnym pracownikiem i ojcem dwójki synów. Pracuje w jednym miejscu już od bardzo dawna i nie wyobraża sobie innej pracy. Niestety jego życie zmienia się diametralnie, gdy zostaje zwolniony z pracy, ponieważ chińscy pracownicy są tańsi. Nie potrafi przyznać się do tego przed rodziną i dlatego wychodzi codziennie rano jak zawsze – jednak tym razem zmierza bez celu. Tymczasem życie całej rodziny i bez tego również się zmienia. Młodszy syn nie mówiąc nikomu pobiera lekcje gdy na pianianie, starszy chce wstąpić do armii USA, a żona wspomnianego bohatera, znużona codziennością pragnie wyrwać się z szarości swojego życia.

3. Muzyka.

Film jako całość jest bardzo oszczędny, również jeżeli chodzi o muzykę. Na pierwszy plan wysnuwają się utwory grane na pianinie.

4. Gra aktorska.

Rewelacyjna – zwłaszcza Kagawa Teruyuki i Koizumi Kyouko, czyli odtwórcy roli męża i żony. Całkowicie przekonali mnie do swoich postaci (zresztą jak i pozostali aktorzy). Wszelkie emocje były przedstawione z dużą dozą realizmu i przekonania.

5. Ogólna ocena.

Bardzo dużym plusem filmu jest realizm – nie jest przesłodzony, nie ma zbytniej dramaturgii. zamiast tego poznajemy przeciętna rodzinę. Chociaż ten realizm odrobinę kłóci się z „nagromadzeniem” problemów jakie spadają na bohaterów…Reakcja Sasaki Ryuuhei na wiadomość o zwolnieniu z pracy może wydawać się nie zrozumiała, jednak z tego co wiem Japończycy nie zmieniają często miejsca zatrudnienia i bardzo angażują w proces pracy – dlatego też tak ciężko jest głównemu bohaterowi przywyknąć do zaistniałej sytuacji. Dramatyczne jest to jak wielu podobnych sobie zauważa dopiero kiedy do nich dołącza i jak trudno przychodzi mu przyznać iż żadna praca nie hańbi. Historie pozostałych członków rodziny również wywołują spore emocje. Mnie osobiście urzekła historia żony, która w dość ekstremalny sposób wyzbywa się szarości dnia codziennego. Prostota tego filmu jest sporym plusem. Nie mamy tutaj wielkich przemówień ani morałów jedynie wycinek z życia ludzi, którzy zmagają się z samotnością, niezrozumieniem czy też własną dumą.

Ocena: 7+/10

Trailer

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s