Sunao ni Narenakute


1. Dane podstawowe.

Tytuł: Sunao ni Narenakute (素直になれなくて, Hard to Say I Love You)

Kraj: Japonia

Rok produkcji: 2010

Liczba odcinków: 11

Czas trwania odcinka: 54 min

Główni aktorzy: Eita,Ueno Juri,Yeong Ung Jae Jung,Seki Megumi,Tamayama Tetsuji

Gatunek: dramat, przyjaźń, obyczajowy.

2. Fabuła.

5 przyjaciół:

Nakajima Keisuke (Nakaji) – podaje się za profesjonalnego fotografa, a le tak naprawdę wciąż marzy o prawdziwej karierze, gdyż póki co fotografuje panie do magazynów dla dorosłych.

Mizuno Tsukiko (Haru) – początkująca nauczycielka, która pragnie w końcu zdać egzamin i być pełnoprawnym nauczycielem.

Park Son Su (Doktor) – Koreańczyk, który przyjechał do Japonii z młodszą siostrą. Początkowo utrzymuje, iż jest lekarzem, a w rzeczywistości zajmuje się sprzedażą sprzętu medycznego.

Nishimura Hikari (Peach) – sprzedawczyni, która skrywa pewną tajemnicę.

Ichihara Kaoru (Linda) – pracujący w wydawnictwie jako edytor, który zmaga się z problemami zarówno w pracy jak i w życiu osobistym.

Osoby te poznają się dzięki Twitter’owi. Pewnego dnia postanawiają spotkać się twarzą w twarz. Jak się później okazuje każdy z nich posiada swoje tajemnice, skrywa swoją prawdziwą tożsamość oraz musi przezwyciężyć wiele trudności w życiu.

3. Muzyka.

Utwór z openingu oraz z endingu nie przypadły mi do gustu, podobnie ścieżka dźwiękowa niczym szczególnym mnie nie urzekła.

4. Gra aktorska.

Przyzwoita. Obawiałam się trochę gry Yeong Ung Jae Jung (w końcu jego główne zajęcie to śpiew) – jednak jego postać podobała mi się najbardziej – pełna dziecinnej radości, ale jednocześnie zdolna do obrony ukochanej osoby za wszelką cenę. Ueno Juri – moim zdaniem wypadła dość słabo, wolę ją w roli zdecydowanej kobiety niż takiej bezradnej i beznadziejnie zakochanej jak w tej dramie. Pozostałe główne postacie – zwłaszcza Tamayama Tetsuji, wypadły bardzo dobrze. Drugoplanowych postaci nie mamy tutaj zbyt wiele, ale ogólnie pod względem gry aktorskiej jest przyzwoicie.

5. Wykonanie techniczne.

Wszystko było ładnie, pięknie, gdyby nie jeden szczegół. Zastanawia mnie czemu miał służyć dziwny zabieg rozświetlania czy to prawego, czy też lewego rogu ekranu? Powodowało to nienaturalne oświetlenie, zwłaszcza w ujęciach na zewnątrz.

6. Ogólna ocena.

Z góry przepraszam za krótką i niepełną ocenę, ale dramę tę widziałam dawno temu. Wpis zostanie uzupełniony, jeżeli obejrzę ją ponownie.

Pod wieloma względami fabuła przypomina tę z Last Friends, a dodatkowo dwójka z głównych aktorów również jest ta sama. Mimo to drama wciągnęła mnie, chociaż jak zwykle poziom dramatyzmu rósł do samego końca. Seria przedstawia losy zwykłych ludzi, którzy zmagają się z przeciwnościami losu. Połączył ich Twitter, jednak to w realnym życiu stali się dla siebie prawdziwymi, niezastąpionymi przyjaciółmi. Każdy z nich potrzebował wsparcia, pójścia na drinka/piwo z kimś kogo znają i komu mogą zwierzyć się ze swoich trosk. Tak jak każdy normalny człowiek. Oczywiście skala problemów głównych bohaterów jest dość ekstremalna, jednak dzięki temu znaczenie przyjaźni zostało tak bardzo wyeksponowane. Zakończenie trochę mnie zaskoczyło, gdyż było dość optymistyczne (nie spodziewałam się tego po tym co się działo w ciągu tych 11 odcinków). Drama spodoba się osobom, które lubią serie ze sporą dozą dramatyzmu, wielowątkowymi postaciami.

Ocena: 8/10

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s