Full House


1. Dane podstawowe.                                                 

Tytuł: Full House (풀하우스)

Kraj: Korea

Rok produkcji: 2004

Liczba odcinków: 16

Czas trwania odcinka: 60 min

Główni aktorzy:  BiSong Hye Gyo

Gatunek: komedia romantyczna, familijny.

2. Fabuła.

Drama na podstawie manhwy pod tym samym tytułem, autorstwa Woon Soo-yeon.

Han Ji Eun(Song Hye Gyo) jest bardzo naiwną dziewczyną, do tego stopnia iż pozwoliła,  aby za jej plecami przyjaciele odebrali wszystko co posiadała: dom i pieniądze. Za namową wspomnianych przyjaciół wyjeżdża do Chin, niestety nie ma jak wrócić – ratunkiem okazuje się aktor Lee Yeong Jae (Bi), poznany w samolocie, pożycza on pieniądze Han Ji Eun . Po powrocie do Korei Han Ji Eun dowiaduje się, że jej ukochany dom (zbudowany przez jej ojca) sprzedali przyjaciele, a nowym właścicielem jest teraz Lee Yeong Jae.  Han Ji Eun odmawia opuszczenia domu, oczywiście Lee Yeong Jae nie zgadza się na to. By odzyskać dom Han Ji Eun i Lee Yeong Jae podpisują kontrakt , w wyniku, którego mają zawrzeć roczne małżeństwo. Wspólne mieszkanie pary niesie ze sobą dużo nieprzewidzianych i zabawnych sytuacji, a pomiędzy głównymi bohaterami rodzi się uczucie.

3. Muzyka.

Nie zwróciłam na nią większej uwagi, dobrze wpasowuje się w tło, są to głównie melodyjne ballady.

4. Gra aktorska.

Bi jako Lee Yeong Jae spisał się kapitalnie. Przypominał mi momentami zwierzaka domowego – pragnął ciągłej uwagi, zainteresowania jego osobą, a do szczęścia wystarczyło mu domowe jedzenie. Muszę przyznać, iż postaci tej nie da się nie lubić, jest na to zbyt sympatyczny – do tego ten rozbrajający, naiwny i głupkowaty uśmiech. Song Hye Gyo, jako Han Ji Eun również była przekonywująca i zabawna, zwłaszcza w scenie ,,Trzy misie”. Aktorzy drugoplanowi – świetni, chociaż miałam ochotę pozbyć się Gang Hye Won (grana przez Han Eun Jeong) – jednak nie z powodu złej gry aktorskiej, tylko ogólnie charakteru postaci i ciągłego zainteresowania Lee Yeong Jae.

5. Wykonanie techniczne.

Na dobrym poziomie, bez widocznych błędów.

6. Ogólna ocena.

Z góry przepraszam za krótką i niepełną ocenę, ale dramę tę widziałam dawno temu. Wpis zostanie uzupełniony, jeżeli obejrzę ją ponownie.

Oczywiście drama ma swoje zalety i wady. Zalety to przede wszystkim humor, oraz gra aktorska, brak dłużyzn. Natomiast fabuła jest banalna aż do bólu, a Lee Yeong Jae zdecydowanie zbyt długo myślał  o Gang Hye Won i biegł do niej na każde zawołanie jak  piesek. Do tego mimo, iż Lee Yeong Jae jako znany aktor posiadał osobistą stylistkę – to w co się ubierał wołało o pomstę do nieba. Może nie jestem wielką znawczynią mody, ale utkwił mi w głowie Bi poubierany w za duże spodnie, dziwnie kolorowe koszule i apaszki na szyję. Scen romantycznych jest jak na lekarstwo, a te które są niestety nie porażają namiętnością – ale to ogólna wada większości produkcji koreańskich (już nie wspomnę o japońskich). Polecam fanom komedii romantycznych.

Ocena: 8/10

Jedna uwaga do wpisu “Full House

  1. To była moja pierwsza drama jaką widziałam, więc mam do niej ogromny sentyment 😉 Dzięki niej zakochałam się w dramach, szczególnie koreańskich. Więc już za samo to dałabym 9/10

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s